Hoofdtekst
It wie yn 'e ûngetiid. De boer hie it tige drok mei syn arbeiders. Se skeaten tiid tokoart. De boer wie gleonhastich.
Hy die 't him middeis amper oan tiid to iten. Hy lei altyd al gau de leppel del en dan moesten de arbeiders it út fatsoen èk wol dwaen.
Mar dit sinnige har net fansels. Se krigen op dy menier to min iten. En dêrom nommen se op in dei it bislút, se soenen har diz kear mar ris net oan 'e boer steure.
Dat, doe't dy middeis tidens it miel de leppel wer del lei, fiersto gau neffens de ûngetiders, steurden dy har dêr net oan, mar ieten stil troch.
De boer seach even nei de mannen mei in grimmitich gesicht. Doe krige er syn leppel wer fan 'e tafel en sei: "As it dan dòch op mat, dan bigjin ik èk wer." En hy bigong foar de twadde kear to iten.
Hy die 't him middeis amper oan tiid to iten. Hy lei altyd al gau de leppel del en dan moesten de arbeiders it út fatsoen èk wol dwaen.
Mar dit sinnige har net fansels. Se krigen op dy menier to min iten. En dêrom nommen se op in dei it bislút, se soenen har diz kear mar ris net oan 'e boer steure.
Dat, doe't dy middeis tidens it miel de leppel wer del lei, fiersto gau neffens de ûngetiders, steurden dy har dêr net oan, mar ieten stil troch.
De boer seach even nei de mannen mei in grimmitich gesicht. Doe krige er syn leppel wer fan 'e tafel en sei: "As it dan dòch op mat, dan bigjin ik èk wer." En hy bigong foar de twadde kear to iten.
Beschrijving
Een boer was in een drukke periode zo gehaast dat hij altijd snel ophield met eten. De arbeiders moesten uit goed fatsoen dan ook hun bestek neerleggen, maar kregen zo veel te weinig eten binnen. Op een keer besloten ze gewoon door te gaan met eten. De boer keek dat even aan, en besloot toen maar gewoon nog een keer te eten.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 947, verhaal 6
Commentaar
6 oktober 1972
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21