Hoofdtekst
Mar ien kear yn myn leven haw ik hwat meimakke dat net doogde. Doe hie 'k mei Sytse nei Grinzer Pein ta west, nei Albert Gjaltema, in fékoopman. Sytse kocht twa skiep fan him en yn 'e nacht gongen wy dêr wer wei. Wy hienen twa hounen by ús en op 'e weromreis woenen wy murdejeije. Sytse hie de beide skiep oan 't tou.
Ik hie in dikke, swarte houn, in monster; dy stie foar neat.
Doe bigoun er ynienen to blaffen, mar der wie neat to sjen. En doe kom er slûpsturtsjende by my.
Sytse woarde bang. Hy sei: "Ik gean fuort." Hwat hat dat beest sjoen, dat wy net sjen koenen en dêr't er sa bang fan woarde?
Ik hie in dikke, swarte houn, in monster; dy stie foar neat.
Doe bigoun er ynienen to blaffen, mar der wie neat to sjen. En doe kom er slûpsturtsjende by my.
Sytse woarde bang. Hy sei: "Ik gean fuort." Hwat hat dat beest sjoen, dat wy net sjen koenen en dêr't er sa bang fan woarde?
Beschrijving
Twee mannen kwamen met hun honden eens in de nacht terug van de markt. Opeens was een van de honden heel bang. Waar het dier zo bang van was, hebben ze nooit geweten.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 922, verhaal 5
Commentaar
6 juni 1972
Naam Overig in Tekst
Sytse 
Sytse 
Grinzer Pein
Grinzer Pein
Albert Gjaltema
Albert Gjaltema
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21