Hoofdtekst
Ik wyt noch bêst dat heit my ris op in joune let ophelle hat, doe wie mem siik. Ik roan gewoan de wei lâns, doe sei er tsjin my: "Dû meist net midden op 'e wei rinne. Dat heart sa net. Der kin ris in lykstaesje oankomme, dan wurdst oan kant reage."
Heit seach de lykstaesjes wol fan tofoaren, mar hy wist net altyd hwa't der stjerre soe.
Heit seach de lykstaesjes wol fan tofoaren, mar hy wist net altyd hwa't der stjerre soe.
Beschrijving
Een man leerde zijn zoon niet midden op de weg te lopen. Anders zou hij wel eens tegen een lijkstoet aan kunnen lopen. De man zag altijd lijkstoeten vantevoren, maar wist niet altijd wie er sterven zou.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 928, verhaal 7
Commentaar
15 september 1972
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21