Hoofdtekst
Der wie in faem, dy hie hiele minne egen. Dêrtroch kom it dat dy faem noait forkearing hie. Sy wenne by har mem yn 'e hûs.
Doe krige se op in kear in brief fan in feint, dy't skreau dat er de snein-to-jouns wol komme woe.
Dat stie de mem en de dochter tige oan, dit hienen se net forwachte. Mar dy feint moest net fornimme dat de faem sokke minne egen hie. Dêrom praette se mei har mem ôf, sy soenen in nuddel op 'e tafel lizze op in bipaeld plak en dan soe de dochter it der weinimme.
De feint kom en sy praetten hwat mei elkoar. Doe sei it fanke ynienen. "Sjoch mem, dêr leit in nuddel op 'e tafel. Dy is dêr noch fan juster lizzen bleaun tink." En sy krige de nuddel dêr wei.
Doe tocht de feint: "Nou, har egen binne net sa botte min, as se dy nuddel sjen kin."
Hja gongen der togearre út to kuijerjen. Wylst makke de mem de thé ré, dy't yn in trekpot op in stoofke op 'e tafel stie. Dêrnei gong 't âld-minske op bêd.
De beide jongelju komme wer yn 'e keamer en geane by elkoar sitten. Mar dan mient de faem, dat se de kat op tafel sitten sjocht. Hja komt oerein en seit: Kaets kat, fan 'e tafel dû. En tagelyk raemt se mei de hân de treppot mei stoofke en al fan 'e tafel op 'e groun.
Doe krige se op in kear in brief fan in feint, dy't skreau dat er de snein-to-jouns wol komme woe.
Dat stie de mem en de dochter tige oan, dit hienen se net forwachte. Mar dy feint moest net fornimme dat de faem sokke minne egen hie. Dêrom praette se mei har mem ôf, sy soenen in nuddel op 'e tafel lizze op in bipaeld plak en dan soe de dochter it der weinimme.
De feint kom en sy praetten hwat mei elkoar. Doe sei it fanke ynienen. "Sjoch mem, dêr leit in nuddel op 'e tafel. Dy is dêr noch fan juster lizzen bleaun tink." En sy krige de nuddel dêr wei.
Doe tocht de feint: "Nou, har egen binne net sa botte min, as se dy nuddel sjen kin."
Hja gongen der togearre út to kuijerjen. Wylst makke de mem de thé ré, dy't yn in trekpot op in stoofke op 'e tafel stie. Dêrnei gong 't âld-minske op bêd.
De beide jongelju komme wer yn 'e keamer en geane by elkoar sitten. Mar dan mient de faem, dat se de kat op tafel sitten sjocht. Hja komt oerein en seit: Kaets kat, fan 'e tafel dû. En tagelyk raemt se mei de hân de treppot mei stoofke en al fan 'e tafel op 'e groun.
Onderwerp
AT 1456 - The Blind Fiancée   
ATU 1456 - The Blind Fiancée.   
Beschrijving
Een meisje krijgt geen verkering omdat ze heel slechte ogen heeft. Maar als er toch een vent wil komen, spreekt zij met haar moeder af dat ze een naald op tafel zou leggen. Als zij haar moeder op die naald attendeert, meent de jongen dat het met haar ogen wel meevalt. Later ziet het meisje echter de theepot op tafel aan voor een kat, die ze van tafel wil jagen, waardoor de theepot op de grond valt.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 933, verhaal 6
Commentaar
24 september 1972
The Blind Fiancée
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
