Hoofdtekst
Alde Minne Ael wenne by de Swâdde. It wie in greate tsjoenster. Hja hie har komst altyd by ús mem. Mar doe woarde ús mem siik. Se fielde har ellindich.
Myn swager kom der doe tafallich, dy brocht winterjirpels by mem yn 'e kelder. Doe kom Minne Ael der ek krekt.
Doe't se fuort wie, sei myn swager: "Dat minske makket mem siik: Dat is de dader!"
Doe ha se duveldrek helle en dat ûnder 'e drompel lein. Doe't Ael wer kom, koe se wol oer de drompel komme, mar krekt as fielde se har net op har gemak. Hja hat der mar even oer de flier west en sy kom dêr net wer.
Myn swager kom der doe tafallich, dy brocht winterjirpels by mem yn 'e kelder. Doe kom Minne Ael der ek krekt.
Doe't se fuort wie, sei myn swager: "Dat minske makket mem siik: Dat is de dader!"
Doe ha se duveldrek helle en dat ûnder 'e drompel lein. Doe't Ael wer kom, koe se wol oer de drompel komme, mar krekt as fielde se har net op har gemak. Hja hat der mar even oer de flier west en sy kom dêr net wer.
Beschrijving
Alde Minne Ael komt altijd op bezoek bij onze moeder. Ze is een heks. Moeder is ziek en mijn zwager zegt dat dat de schuld van Minne Ael is. Hij legt Wolfsmelk onder de drempel en als Ael weerkomt, komt ze wel binnen, maar ga al heel snel weer weg en komt daarna nooit meer terug.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 939, verhaal 10
Commentaar
29 september 1972
Naam Overig in Tekst
Alde Minne Ael 
Alde Minne Ael 
Wolfsmelk
Wolfsmelk
Swâdde
Swâdde
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21