Hoofdtekst
In Tricht (Ned. Betuwe) diende naast het huis van de verteller in een villa een meid, die, als de familie uit was, het er van nam en bezoek ontving en flink opdischte. Daar in huis was een papegaai, die mijnheer in de keuken ophing om te weten te komen wat daar omging. Hij verklapte dat dan den volgenden dag. Maar de meid had het in de gaten en gooide eer het feest begon een doek over de kooi, zoodat de papegaai niets kon zien. Toen vertelde hij aan mijnheer:
Volk geweest,
Sies in de pan
En pappei die kreeg er niets van.
Op een andere keer legde mijnheer geld op de tafel en wedde met de meid dat ze dat niet weg kon nemen, zonder dat de papegaai haar zou kennen. Als het haar lukte mocht ze het geld houden. Toen ging ze de kamer binnen met de rokken om haar hoofd geslagen en haalde zoo het geld naar haar toe. De papegaai zei toen:
Foei, wat een gezicht,
Geen neus en geen mond,
Niets anders als een bloote kont.
Eindelijk begon dat klappen van de papegaai de meid te vervelen. Ze dacht: "Ik zal je wel vinden en daar een eind aan maken." En toen naaide ze het achterste van de papegaai met een draad dicht. De papegaai weeklaagde toen:
Draadje gedraaid,
Gaatje genaaid
Pappei kan niet meer poepen.
En het eind was, dat papje er het leven bij inschoot. Toen werd de zaak onderzocht, de dokter gehaald en men merkte wat er gebeurd was. Toen werd de meid op staande voet weggestuurd en ze is bij den verteller nog een paar dagen in huis geweest, voor ze ergens anders heenging.
Volk geweest,
Sies in de pan
En pappei die kreeg er niets van.
Op een andere keer legde mijnheer geld op de tafel en wedde met de meid dat ze dat niet weg kon nemen, zonder dat de papegaai haar zou kennen. Als het haar lukte mocht ze het geld houden. Toen ging ze de kamer binnen met de rokken om haar hoofd geslagen en haalde zoo het geld naar haar toe. De papegaai zei toen:
Foei, wat een gezicht,
Geen neus en geen mond,
Niets anders als een bloote kont.
Eindelijk begon dat klappen van de papegaai de meid te vervelen. Ze dacht: "Ik zal je wel vinden en daar een eind aan maken." En toen naaide ze het achterste van de papegaai met een draad dicht. De papegaai weeklaagde toen:
Draadje gedraaid,
Gaatje genaaid
Pappei kan niet meer poepen.
En het eind was, dat papje er het leven bij inschoot. Toen werd de zaak onderzocht, de dokter gehaald en men merkte wat er gebeurd was. Toen werd de meid op staande voet weggestuurd en ze is bij den verteller nog een paar dagen in huis geweest, voor ze ergens anders heenging.
Onderwerp
VDK 0237B* - Toen de hemel van koper was   
Beschrijving
Papegaai moet verklappen wat de meid doet als de familie weg is. Meid wint weddenschap dat ze zonder dat de papegaai haar herkent geld van tafel kan halen door haar rokken over haar hoofd te slaan. De meid naait uiteindelijk het achterste van de papegaai dicht, waarop de vogel sterft. Ontdekking daarvan betekent ontslag van de meid.
Bron
Collectie Boekenoogen (archief Meertens Instituut)
Commentaar
eind 19e eeuw
Toen de hemel van koper was
Naam Overig in Tekst
Neder-Betuwe   
Naam Locatie in Tekst
Tricht   
Plaats van Handelen
Tricht (Gelderland)   
Kloekenummer in tekst
K079a   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22
