Hoofdtekst
De Helm
Ie èm miskien wel is '(h)eurd van iene, die met d'(h)elm op geboo(r)n is. Wat of dàt is? 'k Zal 't oe ve'tell'n.
De 'elm is een vluus, dàt sommige kinde(r)s bi-j de geboo(r)te an 't 'eufd eb'm zitt'n, ma(r) dàt (h)ebt ze mar (h)eel zeld'n. Dàt vluus mut ve'braand wön'n en doet ze dàt niet, dan is zo'n kind veur zien lèèv'n ongelukkug, al wit'e zelf niet, dàt (h)i-j met d'(h)elm op geboo(r)'n is. De vroedvrouwe of de dokter naam'm dàt vluus wel is stiekum vut, ma(r) 't mog beslist niet. Zo'n 'elm köj duu(r) ve'koop'n, d'r is wel is vief'onde(r)d tut duuz'nd gul(d)'n veur egéév'm. Want ie mun weet'n, dàt, aj zo'n 'elm in oe bezit 'eb'm, dan bi-j dao(r) gelukkug mee, want in d'oo(r)log bi-j dan kogelvri-j, of onkwetsbaar. Dit is wel vàke gebeu(r)d. Zokke mèèns'n, die met 'n 'èlm op geboo(r)n bin'n kön'n d'r 's nachts zoo uutmun'n. As t'r now beveu(r)beeld mà(rg)'n iene begrààv'm zal wön'n, dan mut zo'n pe(r)soon d'r vanaomt, dus de nacht veu(r) de begrààf'nisse iniens uut umme 't liek vut te breng'(n) nao 't kark'of. Ok gebeu(r)t 't wel, dàt ze in 't (h)olle van de nacht een liekstaosie tèèg'nkom'm. Zie zien dan (h)oevölle wààg'ns d'r achter de doodwààg'n ankom'm, enz. Wi-j èb'm vàke iemand uut de buu(r)te bi-j oons '(h)ad, die ok zokke liekstaosies zag en dan zèèg e tèèg'n mien vàder: "Ik bin vannacht nog op Bargklooster ewest." Ma(r) (h)i-j zèèg'n nooit, wat of 'e dao(r) uutvoe(r)'n.
D'r dien'n is 'n keer bi-j 'n boer, een 'alf uur van oons of, een knecht, die met d'(h)elm op geboo(r)'n was. Op 'n nacht mosse d'r weer uut, en de kleine knecht ('oe offe 't wus, dàt weet ik niet) zeg tèèg'n de groote knecht: "Ik gao met oe mee, ik wil ok is kiek'n." "Now", zeg de groote knecht, "ie kön'n wel meegaon, mar ie ziet niks."
Now, zie gaon sààm op stap. Toe ze bi-j 'n (h)ekke kom'm, zeg de groote knecht: "Waa(r)t oe, daor komt z' an." "Ik zie niks", is 't antwoord. "Now, ik waa(r)skouw oe, (h)eur!" Ma(r) de jonge gunk niet opsied. Daor krig'e iniens een klap met 'n diss'lboom tèèg'n de kop, dàt 't so knapt'n. En vanof dàt oog'nblik mos de kleine knecht d'r altied 's nachts uut en bi-j de groote knecht was't (h)eelemaole òver. Dàt was de kleine knecht zien straffe veur zien driest(h)eid.
Ie èm miskien wel is '(h)eurd van iene, die met d'(h)elm op geboo(r)n is. Wat of dàt is? 'k Zal 't oe ve'tell'n.
De 'elm is een vluus, dàt sommige kinde(r)s bi-j de geboo(r)te an 't 'eufd eb'm zitt'n, ma(r) dàt (h)ebt ze mar (h)eel zeld'n. Dàt vluus mut ve'braand wön'n en doet ze dàt niet, dan is zo'n kind veur zien lèèv'n ongelukkug, al wit'e zelf niet, dàt (h)i-j met d'(h)elm op geboo(r)'n is. De vroedvrouwe of de dokter naam'm dàt vluus wel is stiekum vut, ma(r) 't mog beslist niet. Zo'n 'elm köj duu(r) ve'koop'n, d'r is wel is vief'onde(r)d tut duuz'nd gul(d)'n veur egéév'm. Want ie mun weet'n, dàt, aj zo'n 'elm in oe bezit 'eb'm, dan bi-j dao(r) gelukkug mee, want in d'oo(r)log bi-j dan kogelvri-j, of onkwetsbaar. Dit is wel vàke gebeu(r)d. Zokke mèèns'n, die met 'n 'èlm op geboo(r)n bin'n kön'n d'r 's nachts zoo uutmun'n. As t'r now beveu(r)beeld mà(rg)'n iene begrààv'm zal wön'n, dan mut zo'n pe(r)soon d'r vanaomt, dus de nacht veu(r) de begrààf'nisse iniens uut umme 't liek vut te breng'(n) nao 't kark'of. Ok gebeu(r)t 't wel, dàt ze in 't (h)olle van de nacht een liekstaosie tèèg'nkom'm. Zie zien dan (h)oevölle wààg'ns d'r achter de doodwààg'n ankom'm, enz. Wi-j èb'm vàke iemand uut de buu(r)te bi-j oons '(h)ad, die ok zokke liekstaosies zag en dan zèèg e tèèg'n mien vàder: "Ik bin vannacht nog op Bargklooster ewest." Ma(r) (h)i-j zèèg'n nooit, wat of 'e dao(r) uutvoe(r)'n.
D'r dien'n is 'n keer bi-j 'n boer, een 'alf uur van oons of, een knecht, die met d'(h)elm op geboo(r)'n was. Op 'n nacht mosse d'r weer uut, en de kleine knecht ('oe offe 't wus, dàt weet ik niet) zeg tèèg'n de groote knecht: "Ik gao met oe mee, ik wil ok is kiek'n." "Now", zeg de groote knecht, "ie kön'n wel meegaon, mar ie ziet niks."
Now, zie gaon sààm op stap. Toe ze bi-j 'n (h)ekke kom'm, zeg de groote knecht: "Waa(r)t oe, daor komt z' an." "Ik zie niks", is 't antwoord. "Now, ik waa(r)skouw oe, (h)eur!" Ma(r) de jonge gunk niet opsied. Daor krig'e iniens een klap met 'n diss'lboom tèèg'n de kop, dàt 't so knapt'n. En vanof dàt oog'nblik mos de kleine knecht d'r altied 's nachts uut en bi-j de groote knecht was't (h)eelemaole òver. Dàt was de kleine knecht zien straffe veur zien driest(h)eid.
Onderwerp
SINSAG 0481 - Leichenzug gesehen 
SINSAG 0481 - Leichenzug gesehen 
Beschrijving
Als een kind met de helm op geboren is, moeten de ouders de helm zo snel mogelijk verbranden. Als ze dat niet doen, wordt het kind ongelukkig. Iemand die zo'n helm in zijn bezit heeft, is daar in de oorlog wel gelukkig mee. De helm maakt de eigenaar namelijk onkwetsbaar en kogelvrij. Mensen die met de helm op geboren zijn kunnen een begrafenisstoet van te voren zien aankomen. Ze moeten dan de avond voordat de begrafenis zal plaatsvinden naar het kerkhof gaan om het lijk vast vooruit te brengen. Op een dag gaat een knecht, die met de helm op geboren is, naar een begrafenisstoet kijken. Een jongere knecht wil mee gaan kijken, maar hij wordt gewaarschuwd door de oudere knecht dat hij toch niets zal zien. Als de jongere knecht klaagt dat hij inderdaad niets ziet, krijgt hij een klap tegen zijn hoofd. Vanaf dat moment krijgt de jonge knecht de helm en is het bij de oudere over.
Bron
Collectie Boekenoogen (archief Meertens Instituut)
Commentaar
januari 1932
De inzending is na de dood van Boekenoogen ontvangen.
*Bergklooster, een begraafplaats bij Zwolle, dicht bij de Agnieten berg. Vrogger 'ef daor 'n klooster estaon. (Th. à Kempis)
**opzij.
*Bergklooster, een begraafplaats bij Zwolle, dicht bij de Agnieten berg. Vrogger 'ef daor 'n klooster estaon. (Th. à Kempis)
**opzij.
Leichenzug gesehen & TM 2901: Helmdragers
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22