Hoofdtekst
Van 'n schipper en 'n hond.
Was ainmoal 'n schipper dei zien schip verloor en op 'n stuk holt er van aan land dreef. Hai was hail smoek (1) onner 't geval en zat maor zoo wat hên te smoez'n (2) op 't strând, dou er 'n hond bie hom loop'n kwam, dei hom vroug wat hom scheelde. "Och," zee man, "wat mie scheelt ken gain hond verhelp'n." "Dat kon-je nait wait'n, schipper," zee hond, "zeg mie 't maor." Schipper mainde dat hai 't mit duvel te doun har, maor hai môs 't kwiet weez'n en vertelde zien ongeval. Dou zee hond: "Bestel jao maor 'n nei (3) schip: ik zel 't wel betoal'n." Schipper lait hom beproat'n en dou ze mit 't schip aan 't bouw'n waz'n, laip hond 'r onopholdeliek bie om. Dou 't kloar en betoald was gaf hai schipper geld om 't op te tuug'n en om volk te huur'n en eet'n en zoo wat te koop'n. Dou al'ns veur 'nkanner was zee hond: "Nô mout ik ook mit voar'n." "Goud," zee schipper en zai stook'n mit 'nkanner van wal. Dou ze ien zee waz'n zee hond: "Ie mout'n maor al noord-woarts aan hol'n." "Goud," zee schipper. Noa drei doag'n zee hond: "Ie mout'n joe d'r op kloar moak'n, dat wie toesterg (4) weer krieg'n. D'r komt 'n störm van annerhalf etmoal." Dou störm over was zee hond: "Nô hol'n we 'n tied lank mooi weer." Noa 'n toer zee hai weer: "Nô krieg'n wie 'n störm van drei doag'n." Schipper mouk al'ns weer kloar om störm deur te stoan en dou dei veurbie was zee hai: "Nô hewwie 'n lange tied mooi weer te ver-wacht'n." Ien 't ên zee hai: "Nô krieg'n wie nog'n zwoare störm, dei wel 'n week lank duur'n zel: ie mout'n maor veur 't anker gooi'n." Schipper gooide 't veur anker en zai kwam'n störm gelukkig te boov'n. "Zie zoo," zee hond, "nô hol'n wie zoo lank mooi weer as wie op zee ben'n." Dou ze 'n oarige (5) lange tied zaaild har'n, vroug hond: "Zai-je ook hoast land?" "Nee," zee schipper. "Ie mout'n veural noordaan zaail'n," zee hond. Noa 'n dag of wat vroug hond op nais (6): "Zai-je nog hoast gain land?" "Nee," zee schipper, "land nait, moar wel 'n groot vuur," en hai docht nait anners of zai vour'n regelrecht noa hel. "Dat is gain vuur," zee hond, "dat is mien voaders kastail, dat is van kloar loeter gold en doar schient zun op." Zai zaaild'n nog 'n dag of drei en dou kwam'n ze bie land, maor zai kon'n d'r nait dicht bie koom'n mit 't schip, omdat 't woater nait daip genog was. Dou zee hond: "Kom, schipper, wie goan aan land," en zai ging'n ien 'n boot en rôid'n noa land. Hond ging mit schipper noa 't kastail. Doar was anners gain mensk te beken'n as zai mit heur baaid'nt, en ain van heur was nog maor'n hond. "Nô mouje nog drei kwoaje nacht'n deurstoan," zee hond, "maor ie mout'n joe maor doodstil hol'n." "Goud," zee schipper. Dou nacht aankwam en keerz'n opstook'n waz'n, rouk haile koamer vol volk. Zai kreeg'n schipper te pak'n en ging'n mit hom aan 't koatsebalj'n. Dat duurde haile nacht deur, zoodat schipper ien 't ên hoast nait meer wis dat hai ien wereld was. Dou 't dâg worde, was al 't volk weg en waz'n hond en hai weer mit heur baaid'nt. Zai bleev'n dei dag ook mit heur baaid'nt en zag'n gain mensk, maor dou 't weer oav'nd word'n en keerz'n opstook'n waz'n, ging 't weer krekt as veurige nacht en darde nacht van desgeliek'n. "Zie zoo!" zee hond, dou ze 's mör'ns van vairde dag weer mit heur baaid'nt waz'n, "nô is 't schroabie ien order," en zai ging'n mit 'nkanner ien 'n anner koamer. Doar lag 'n groot slagzweerd op 'n toavel en hond zee: "Doar mou-je mie kop mit ofhouw'n." "Nee," zee schipper, "dat ken 'k nait doun: doarveur heb 'k veul te veul aan die te dank'n en veul te veul ver-plicht'ns aan die." "Nô," zee hond, "as ie mie kop nait ofsloag'n wil'n den mout joen aig'n kop 'r of." "Nô, ien Gods noam," zee schipper, kreeg't zweerd en hiw hond kop of, en op slag verannerde hond ien 'n mensk. "Zai-je," zee hai, "nô is 't ja veul beter, dat ik kop ofkreeg'n heb as ie: ik ben er deur ien 'n mensk verannerd en ie waz'n d'r nait ainmoal 'n hond deur word'n. 't Geval is dat mien voader mie op 'n keer mit malle kop verwenscht het om ien 'n hond verannerd te word'n en op menair, zoo as 't nô goan is, mos 'k weer ien 'n mensk ompokkeld (7) word'n.
Dou was schipper hail blied en hai kreeg van zien kammeroad zooveul geld dat hai zien haile leev'nd (8) genog har en hai aan-veerde welgemoud zien terugraais.
1. bedrukt. 2. tobben. 3. nieuw. 4. ruw, onstuimig. 5. aardig. 6. opnieuw. 7. met moeite vervormen. 8. leven
Was ainmoal 'n schipper dei zien schip verloor en op 'n stuk holt er van aan land dreef. Hai was hail smoek (1) onner 't geval en zat maor zoo wat hên te smoez'n (2) op 't strând, dou er 'n hond bie hom loop'n kwam, dei hom vroug wat hom scheelde. "Och," zee man, "wat mie scheelt ken gain hond verhelp'n." "Dat kon-je nait wait'n, schipper," zee hond, "zeg mie 't maor." Schipper mainde dat hai 't mit duvel te doun har, maor hai môs 't kwiet weez'n en vertelde zien ongeval. Dou zee hond: "Bestel jao maor 'n nei (3) schip: ik zel 't wel betoal'n." Schipper lait hom beproat'n en dou ze mit 't schip aan 't bouw'n waz'n, laip hond 'r onopholdeliek bie om. Dou 't kloar en betoald was gaf hai schipper geld om 't op te tuug'n en om volk te huur'n en eet'n en zoo wat te koop'n. Dou al'ns veur 'nkanner was zee hond: "Nô mout ik ook mit voar'n." "Goud," zee schipper en zai stook'n mit 'nkanner van wal. Dou ze ien zee waz'n zee hond: "Ie mout'n maor al noord-woarts aan hol'n." "Goud," zee schipper. Noa drei doag'n zee hond: "Ie mout'n joe d'r op kloar moak'n, dat wie toesterg (4) weer krieg'n. D'r komt 'n störm van annerhalf etmoal." Dou störm over was zee hond: "Nô hol'n we 'n tied lank mooi weer." Noa 'n toer zee hai weer: "Nô krieg'n wie 'n störm van drei doag'n." Schipper mouk al'ns weer kloar om störm deur te stoan en dou dei veurbie was zee hai: "Nô hewwie 'n lange tied mooi weer te ver-wacht'n." Ien 't ên zee hai: "Nô krieg'n wie nog'n zwoare störm, dei wel 'n week lank duur'n zel: ie mout'n maor veur 't anker gooi'n." Schipper gooide 't veur anker en zai kwam'n störm gelukkig te boov'n. "Zie zoo," zee hond, "nô hol'n wie zoo lank mooi weer as wie op zee ben'n." Dou ze 'n oarige (5) lange tied zaaild har'n, vroug hond: "Zai-je ook hoast land?" "Nee," zee schipper. "Ie mout'n veural noordaan zaail'n," zee hond. Noa 'n dag of wat vroug hond op nais (6): "Zai-je nog hoast gain land?" "Nee," zee schipper, "land nait, moar wel 'n groot vuur," en hai docht nait anners of zai vour'n regelrecht noa hel. "Dat is gain vuur," zee hond, "dat is mien voaders kastail, dat is van kloar loeter gold en doar schient zun op." Zai zaaild'n nog 'n dag of drei en dou kwam'n ze bie land, maor zai kon'n d'r nait dicht bie koom'n mit 't schip, omdat 't woater nait daip genog was. Dou zee hond: "Kom, schipper, wie goan aan land," en zai ging'n ien 'n boot en rôid'n noa land. Hond ging mit schipper noa 't kastail. Doar was anners gain mensk te beken'n as zai mit heur baaid'nt, en ain van heur was nog maor'n hond. "Nô mouje nog drei kwoaje nacht'n deurstoan," zee hond, "maor ie mout'n joe maor doodstil hol'n." "Goud," zee schipper. Dou nacht aankwam en keerz'n opstook'n waz'n, rouk haile koamer vol volk. Zai kreeg'n schipper te pak'n en ging'n mit hom aan 't koatsebalj'n. Dat duurde haile nacht deur, zoodat schipper ien 't ên hoast nait meer wis dat hai ien wereld was. Dou 't dâg worde, was al 't volk weg en waz'n hond en hai weer mit heur baaid'nt. Zai bleev'n dei dag ook mit heur baaid'nt en zag'n gain mensk, maor dou 't weer oav'nd word'n en keerz'n opstook'n waz'n, ging 't weer krekt as veurige nacht en darde nacht van desgeliek'n. "Zie zoo!" zee hond, dou ze 's mör'ns van vairde dag weer mit heur baaid'nt waz'n, "nô is 't schroabie ien order," en zai ging'n mit 'nkanner ien 'n anner koamer. Doar lag 'n groot slagzweerd op 'n toavel en hond zee: "Doar mou-je mie kop mit ofhouw'n." "Nee," zee schipper, "dat ken 'k nait doun: doarveur heb 'k veul te veul aan die te dank'n en veul te veul ver-plicht'ns aan die." "Nô," zee hond, "as ie mie kop nait ofsloag'n wil'n den mout joen aig'n kop 'r of." "Nô, ien Gods noam," zee schipper, kreeg't zweerd en hiw hond kop of, en op slag verannerde hond ien 'n mensk. "Zai-je," zee hai, "nô is 't ja veul beter, dat ik kop ofkreeg'n heb as ie: ik ben er deur ien 'n mensk verannerd en ie waz'n d'r nait ainmoal 'n hond deur word'n. 't Geval is dat mien voader mie op 'n keer mit malle kop verwenscht het om ien 'n hond verannerd te word'n en op menair, zoo as 't nô goan is, mos 'k weer ien 'n mensk ompokkeld (7) word'n.
Dou was schipper hail blied en hai kreeg van zien kammeroad zooveul geld dat hai zien haile leev'nd (8) genog har en hai aan-veerde welgemoud zien terugraais.
1. bedrukt. 2. tobben. 3. nieuw. 4. ruw, onstuimig. 5. aardig. 6. opnieuw. 7. met moeite vervormen. 8. leven
Onderwerp
SINAT 0443* - Der Königssohn als Hund 
SINAT 0443* - Der Königssohn als Hund 
VDK 0443* - De prins als hond
VDK 0443* - De prins als hond
Beschrijving
Een schipper, wiens schip vergaat, spoelt aan op het strand, waar een hond hem wil helpen en aanbiedt zijn schip te betalen en dan ook mee wil varen. Hij voorspelt het weer: 3 stormen; en dan komen ze bij het kasteel van zijn vader, waar de schipper 3 kwade nachten moet doorstaan en dan de hond de kop afslaan, waarop deze in een mens verandert.
Bron
G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 13 (1901), pp. 200-201 N°6
Commentaar
1800-1804 (zie opm.)
Groningse bewerking door Johannes Onnekes van de tekst die later verscheen in Het Boek van Trijntje Soldaats.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20