BOEKV014

Er was te Zaandam eens een jongen die erg ondeugend was en het zijn vader en moeder verschrikkelijk lastig maakte. Daarom besloten ze daar een eind aan te maken. Op een Zondag namen ze hem mee naar Amsterdam en brachten hem op een schip dat gauw weg zou varen, en ze hoopten hem nu voor goed kwijt te wezen. Het schip zeilde uit, maar na een poos kwam er een verschrikkelijke storm en de menschen op het schip waren allemaal hard bang dat het zou vergaan. Ze zeiden: "Dat komt zeker van dien stouten jongen." Toen nam de kapitein een vat en stopte den jongen daarin, en smeet het in zee. Het werd voor den jongen in het vat heelemaal donker en het suisde en het bruiste om hem heen, en het was net alsof hij in de hoogte werd getild. Eindelijk voelde hij een schok en het vat barstte uit elkaar, en toen hij rondkeek was hij op de groote sluis te Zaandam.
Van dienzelfden jongen wordt verder nog verteld dat, toen hij groot was geworden, zijn neus heelemaal over zijn mond heen hing. De lucht die hij uitademde ging dus altijd zijn neus weer in en van zijn neus weer naar zijn mond en dan weer naar zijn neus en zoo voort. Maar al had hij dus nooit kans om door gebrek aan lucht te stikken, hij is toch net als alle menschen doodgegaan.

AT 1875 - The Boy on the Wolf's Tail    AT 1875 - The Boy on the Wolf's Tail   

ATU 1875 - The Boy on the Bear’s (Wolf’s) Tail.    ATU 1875 - The Boy on the Bear’s (Wolf’s) Tail.   

Een ondeugende jongen wordt door zijn ouders naar Amsterdam gebracht en op een schip gezet. Als het schip in een storm terecht komt, krijgt de stoute jongen de schuld en wordt in een vat in zee gegooid. Bij het aanspoelen barst het vat en hij blijkt in Zaandam.

G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 14 (1902), pp. 39-40 N°10C

1891

Als verteller wordt opgevoerd: een 70-jarige dame. Vgl. CBOEK517 (fragment).

The Boy on the Wolf's Tail

Zaandam    Zaandam   

Amsterdam    Amsterdam   

2013-03-01 14:46:20