Hoofdtekst
Hou ik aan 'n koamer vol geld kwam.
Ik en mien bruir har'n mit 'nkanner twei honnerd gul'n. Wie kreeg'n verschil en dou daild'n wie 't geld. Ik ging mit mien honnerd gul'n op raais.
Ik trok deur 'n bosch en zag doar 'n man dei aan 't boom'n kap'n was. "Ien houveul sloag'n," vroug ik, "ken-je 'n boom omhou'n?" "Ien twei sloag'n," zee man. "Wee-je (1) mien knecht word'n?" vroug ik. "Joawel," zee boomkapper. "Houveul mou-je verdain'n?" "Vief-en-twintig guld'n." "Akkoord!" zee ik, "goa maor mit mie," en wie raaisd'n mit ons baaident verder. Dou kwam'n wie bie 'n man dei aan 't schait'n was en dei vroug ik: "Ken-je goud schait'n?" "Zoo wied as 'k zain ken," zee man. "Wee-je mien knecht word'n?" "Joawel." "Wat mou-je verdain'n?" "Vief-en-twintig guld'n." "Akkoord!" zee ik, "goa maor mit ons." Wie raaisd'n mit ons drei'n verder en kwam'n 'n man teeg'n dei 'n zak op rug har. Ik vroug hom: "Wat hei-je ien joen zak, as 'k vroag'n mag?" "Dag en nacht," zee man. "Wee-je mien knecht word'n?" "Joawel." "Houveul mou-je verdain'n?" "Vief-en-twintig guld'n." "Akkoord," zee ik, "goa maor mit ons," en zoo raaisd'n wie mit ons vair'n, elk mit vief-en-twintig guld'n op zak.
Noa 'n reut (2) kwam'n wie ien 'n dörp en doar heurd'n wie dat er 'n keuningsdochter mit 'n koamer vol geld te win'n was. Veur 't hoes doar zai woonde was 'n fontaain, en dei doar 't eerst 'n emmer mit woater oethoal'n en heur dat breng'n kon zol koamer mit geld en heur op koop tou hem'n. Ik zee teeg'n mien boomkapper: "Kom, breng gauw 'n emmer mit woater noa keuningsdochter tou." Boomkapper bakte 'n emmer mit woater op oet fontaain en wol doarmit op stap noa keuningsdochter, maor hai worde ophol'n deur lu, dei teeg'n hom zeed'n dat hai veurof 'n borrel drink'n môs. Zai gav'n hom 'n borrel, maor doar was sloapgoud ien, zoodat hai zoo sloaperg worde as 'n mik en omvil. Hai kwam krekt te lande op kop van 'n dood peerd dat doar lag. Dou zee ik teeg'n mien schaitersboas: "Schait mie eev'n dei peerekop onner zien kop weg." Man dee dat en boomkapper worde op slag weer wakker, kreeg emmer op en laip er mit, zoo hard as hai kon, noa keuningsdochter. Hai kwam nog 't eerst aan en har 't dus won'n. Maor dou 't er op aankwam om keuningsdochter en koamer mit geld te krieg'n, wol'n ze d'r niks van wait'n. Dou zee ik teeg'n mien knecht mit zak: "Wat legt ons ook aan dei keuningsdochter geleeg'n; krieg koamer mit geld maor op rug." Man nam koamer mit geld op rug en dou mouk'n wie mit 'nkanner, dat wie vô't kwam'n. Keunink stuurde ons 'n troep volk achternoa, om ons te vang'n, maor ik zee teeg'n mien knecht mit zak: "Smiet nacht achter ons en dag veur ons," en dou kon'n wie vaailig verder raaiz'n, want wie har'n altied 't daglicht veur ons en duusternis van nacht tusk'n ons en dei ons achternoa zat'n.
1. wil-je. 2. poosje.
Ik en mien bruir har'n mit 'nkanner twei honnerd gul'n. Wie kreeg'n verschil en dou daild'n wie 't geld. Ik ging mit mien honnerd gul'n op raais.
Ik trok deur 'n bosch en zag doar 'n man dei aan 't boom'n kap'n was. "Ien houveul sloag'n," vroug ik, "ken-je 'n boom omhou'n?" "Ien twei sloag'n," zee man. "Wee-je (1) mien knecht word'n?" vroug ik. "Joawel," zee boomkapper. "Houveul mou-je verdain'n?" "Vief-en-twintig guld'n." "Akkoord!" zee ik, "goa maor mit mie," en wie raaisd'n mit ons baaident verder. Dou kwam'n wie bie 'n man dei aan 't schait'n was en dei vroug ik: "Ken-je goud schait'n?" "Zoo wied as 'k zain ken," zee man. "Wee-je mien knecht word'n?" "Joawel." "Wat mou-je verdain'n?" "Vief-en-twintig guld'n." "Akkoord!" zee ik, "goa maor mit ons." Wie raaisd'n mit ons drei'n verder en kwam'n 'n man teeg'n dei 'n zak op rug har. Ik vroug hom: "Wat hei-je ien joen zak, as 'k vroag'n mag?" "Dag en nacht," zee man. "Wee-je mien knecht word'n?" "Joawel." "Houveul mou-je verdain'n?" "Vief-en-twintig guld'n." "Akkoord," zee ik, "goa maor mit ons," en zoo raaisd'n wie mit ons vair'n, elk mit vief-en-twintig guld'n op zak.
Noa 'n reut (2) kwam'n wie ien 'n dörp en doar heurd'n wie dat er 'n keuningsdochter mit 'n koamer vol geld te win'n was. Veur 't hoes doar zai woonde was 'n fontaain, en dei doar 't eerst 'n emmer mit woater oethoal'n en heur dat breng'n kon zol koamer mit geld en heur op koop tou hem'n. Ik zee teeg'n mien boomkapper: "Kom, breng gauw 'n emmer mit woater noa keuningsdochter tou." Boomkapper bakte 'n emmer mit woater op oet fontaain en wol doarmit op stap noa keuningsdochter, maor hai worde ophol'n deur lu, dei teeg'n hom zeed'n dat hai veurof 'n borrel drink'n môs. Zai gav'n hom 'n borrel, maor doar was sloapgoud ien, zoodat hai zoo sloaperg worde as 'n mik en omvil. Hai kwam krekt te lande op kop van 'n dood peerd dat doar lag. Dou zee ik teeg'n mien schaitersboas: "Schait mie eev'n dei peerekop onner zien kop weg." Man dee dat en boomkapper worde op slag weer wakker, kreeg emmer op en laip er mit, zoo hard as hai kon, noa keuningsdochter. Hai kwam nog 't eerst aan en har 't dus won'n. Maor dou 't er op aankwam om keuningsdochter en koamer mit geld te krieg'n, wol'n ze d'r niks van wait'n. Dou zee ik teeg'n mien knecht mit zak: "Wat legt ons ook aan dei keuningsdochter geleeg'n; krieg koamer mit geld maor op rug." Man nam koamer mit geld op rug en dou mouk'n wie mit 'nkanner, dat wie vô't kwam'n. Keunink stuurde ons 'n troep volk achternoa, om ons te vang'n, maor ik zee teeg'n mien knecht mit zak: "Smiet nacht achter ons en dag veur ons," en dou kon'n wie vaailig verder raaiz'n, want wie har'n altied 't daglicht veur ons en duusternis van nacht tusk'n ons en dei ons achternoa zat'n.
1. wil-je. 2. poosje.
Onderwerp
AT 0513 - The Extraordinary Companions 
AT 0513 - The Extraordinary Companions 
ATU 0513 - The Extraordinary Companions.
ATU 0513 - The Extraordinary Companions.
Beschrijving
Een man gaat met honderd gulden op reis, neemt onderweg een boomkapper, een schutter en een man met een zak op de rug mee. Ze komen in een dorp waar een koningsdochter met een kamer vol geld te winnen is. De boomkapper moet met een emmer water rennen, krijgt onderweg een borrel opgedrongen en valt in slaap. De schutter wekt hem door de paardeschedel onder zijn hoofd weg te schieten en zo wint de boomkapper, maar de prinses wil hem niet. Dan neemt de man met de zak de kamer met geld op de rug en ze gaan er vandoor. De koning stuurt het leger achter hen aan, maar de man met de zak laat achter hen duisternis ontstaan
Bron
G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 14 (1902), pp. 40-41 N°11
Commentaar
1800-1804 (zie opm.)
Naar een tusschen 1800 en 1804 geschreven hs. met sprookjes in de volkstaal overgebracht door den heer Joh. Onnekes (overl. 1885; zie Onze Volkstaal 3, 103), doch door mij weer als ik-sprookje hersteld in overeenstemming met het oorspronkelijke hs. Bedoeld wordt de tekst die later is uitgegeven als Het Boek van Trijntje Soldaats.
The Extraordinary Companions
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20