Hoofdtekst
Van den man die uitging om domme menschen te zoeken.
Er was ereis een erg domme boer en die had een knecht die nogal slim was. Die knecht had al jaren bij hem gewoond, want hij hield niet van veranderen, maar op laatst had hij er toch ook genoeg van. Hij zei daarom op een goeien dag: "Baas, ik ga weg. Ik kan het niet meer bij je uithouden: je bent me te stom."
Daar zat toen de boer, want hoe zou hij weer aan zoo'n goeien knecht komen? Hij bad en hij smeekte dus dat de knecht maar zou blijven; dat (1) op laatst zeit deze: "Weet je wat, baas? Ik ga weg, maar als ik drie menschen vind die nog stommer bennen dan jij, dan kom ik weerom."
Zoo gezegd, zoo gedaan; de knecht pakte zijn boeltje bij mekaar en ging op tocht. Toen hij zoo een poos had geloopen, kwam hij aan een landhek. Daar stond een man met een paard en die man tilde dan den eenen en dan den anderen poot van het beest over het hek. Maar als hij den eersten poot er over had en hij begon aan den tweeden, dan haalde het paard zijn eersten weer terug. Om kort te gaan: hij schoot niks op. "Dat gaat zoo niet, vrind," zei de knecht; "als je paard niet springen kan, dan kom je er niet over." Nou was er dichtbij een poortje in dat hek, maar dat was natuurlijk gesloten, omdat de koeien niet uit het land zouden loopen. De knecht maakte het touw los en haalde de poort open, en toen liep het paard zelf in het land. "Jongens, wat ben-jij een slimmerd!" zei de man. "Ja, maar jij niet!" zei de knecht. "Dat's er al een die nog stommer is dan mijn baas."
Toen ging hij verder en kwam in den avond aan een gehuchtje. Daar kwam hij voorbij een huis waarin vreeselijk werd gekermd en gezucht. Dat hield maar aan en hij dacht: "Ik moet toch eens gaan kijken wat daar gebeurt, want dat lijkt me niet pluis." Hij keek dus door de ramen naar binnen en zag een man die zich stond te verschoonen. Zijn vrouw was bezig hem een schoon hemd aan te trekken, maar dat hemd was van boven dicht en ze kon het dus wel over zijn hoofd krijgen, maar het hoofd wou er niet door. Daarom sloeg ze hem met geweld op zijn kop en de man schreeuwde, maar het hemd schoof er niet door naar beneden. De knecht dacht: "Ik zal ze maar een handje helpen," en hij stapte dus binnen. Hij nam zijn mes, sneed een gat in het hemd en de zaak was gered. "Jongens, wat ben-jij een slimmerd!" zei de man. "Ja, maar jij niet!" zei de knecht. "Dat zijn er twee die nog stommer zijn dan mijn baas."
Hij bleef bij die menschen slapen en trok den volgenden morgen weer verder. "Het zal me benieuwen wat voor domkop ik nou zal vinden," dacht hij. Het was prachtig weer; de zon scheen helder en het was een lust om buiten te wezen. Eindelijk kwam hij bij een huis en daar zag hij een man die aldoor met zijn hoed water schepte en dat in huis droeg. "Wat doe-jij daar nou?" vroeg hij. "Wel," zei de man, "ik heb een huis gebouwd, maar nou het klaar is en het dak er op staat, is het er pikdonker. En wil-je weten wat ik nou doe? Wel, de zon schijnt in het water en nou probeer ik de zon in huis te brengen." De knecht keek het huis eens aan en zag dat de man vergeten had er ramen in te maken. Hij zei dus: "Haal maar een zaag, dan weet ik wel raad." De zaag kwam en hij zaagde een gat in het beschot en ineens was de zon in huis.
Dat was dus de derde man die stommer was dan de boer en er zat voor den knecht niet anders op dan woord te houden en weer naar zijn ouden baas te gaan. En als hij niet gestorven is dan is hij daar nog.
1. zoodat
Er was ereis een erg domme boer en die had een knecht die nogal slim was. Die knecht had al jaren bij hem gewoond, want hij hield niet van veranderen, maar op laatst had hij er toch ook genoeg van. Hij zei daarom op een goeien dag: "Baas, ik ga weg. Ik kan het niet meer bij je uithouden: je bent me te stom."
Daar zat toen de boer, want hoe zou hij weer aan zoo'n goeien knecht komen? Hij bad en hij smeekte dus dat de knecht maar zou blijven; dat (1) op laatst zeit deze: "Weet je wat, baas? Ik ga weg, maar als ik drie menschen vind die nog stommer bennen dan jij, dan kom ik weerom."
Zoo gezegd, zoo gedaan; de knecht pakte zijn boeltje bij mekaar en ging op tocht. Toen hij zoo een poos had geloopen, kwam hij aan een landhek. Daar stond een man met een paard en die man tilde dan den eenen en dan den anderen poot van het beest over het hek. Maar als hij den eersten poot er over had en hij begon aan den tweeden, dan haalde het paard zijn eersten weer terug. Om kort te gaan: hij schoot niks op. "Dat gaat zoo niet, vrind," zei de knecht; "als je paard niet springen kan, dan kom je er niet over." Nou was er dichtbij een poortje in dat hek, maar dat was natuurlijk gesloten, omdat de koeien niet uit het land zouden loopen. De knecht maakte het touw los en haalde de poort open, en toen liep het paard zelf in het land. "Jongens, wat ben-jij een slimmerd!" zei de man. "Ja, maar jij niet!" zei de knecht. "Dat's er al een die nog stommer is dan mijn baas."
Toen ging hij verder en kwam in den avond aan een gehuchtje. Daar kwam hij voorbij een huis waarin vreeselijk werd gekermd en gezucht. Dat hield maar aan en hij dacht: "Ik moet toch eens gaan kijken wat daar gebeurt, want dat lijkt me niet pluis." Hij keek dus door de ramen naar binnen en zag een man die zich stond te verschoonen. Zijn vrouw was bezig hem een schoon hemd aan te trekken, maar dat hemd was van boven dicht en ze kon het dus wel over zijn hoofd krijgen, maar het hoofd wou er niet door. Daarom sloeg ze hem met geweld op zijn kop en de man schreeuwde, maar het hemd schoof er niet door naar beneden. De knecht dacht: "Ik zal ze maar een handje helpen," en hij stapte dus binnen. Hij nam zijn mes, sneed een gat in het hemd en de zaak was gered. "Jongens, wat ben-jij een slimmerd!" zei de man. "Ja, maar jij niet!" zei de knecht. "Dat zijn er twee die nog stommer zijn dan mijn baas."
Hij bleef bij die menschen slapen en trok den volgenden morgen weer verder. "Het zal me benieuwen wat voor domkop ik nou zal vinden," dacht hij. Het was prachtig weer; de zon scheen helder en het was een lust om buiten te wezen. Eindelijk kwam hij bij een huis en daar zag hij een man die aldoor met zijn hoed water schepte en dat in huis droeg. "Wat doe-jij daar nou?" vroeg hij. "Wel," zei de man, "ik heb een huis gebouwd, maar nou het klaar is en het dak er op staat, is het er pikdonker. En wil-je weten wat ik nou doe? Wel, de zon schijnt in het water en nou probeer ik de zon in huis te brengen." De knecht keek het huis eens aan en zag dat de man vergeten had er ramen in te maken. Hij zei dus: "Haal maar een zaag, dan weet ik wel raad." De zaag kwam en hij zaagde een gat in het beschot en ineens was de zon in huis.
Dat was dus de derde man die stommer was dan de boer en er zat voor den knecht niet anders op dan woord te houden en weer naar zijn ouden baas te gaan. En als hij niet gestorven is dan is hij daar nog.
1. zoodat
Onderwerp
AT 1384 - The Husband Hunts Three Persons as Stupid as his Wife
AT 1384 - The Husband Hunts Three Persons as Stupid as his Wife 
ATU 1384 - The Husband Hunts Three Persons as Stupid as his Wife.
ATU 1384 - The Husband Hunts Three Persons as Stupid as his Wife.
SINAT 1384 - Der Mann sucht drei Menschen, die ebenso dumm sind wie seine Frau
SINAT 1384 - Der Mann sucht drei Menschen, die ebenso dumm sind wie seine Frau
VDK 1384 - The Husband Hunts Three Persons as Stupid as his Wife
VDK 1384 - The Husband Hunts Three Persons as Stupid as his Wife
Beschrijving
Een slimme knecht gaat weg bij een domme boer, maar belooft terug te komen als hij drie mensen ontmoet die nog stommer zijn dan zijn baas. Eerst ontmoet de knecht een man die een paard over een hek wil tillen. De knecht haalt met een zaag een stuk uit het hek waar het paard doorheen kan. Dan ontmoet de knecht een man die een hemd probeert aan te trekken zonder gat voor het hoofd. Met een mes snijdt de knecht een gat in het hemd zodat het hoofd erdoor past. Als derde ontmoet de knecht een man die met een hoed water schept en het huis in draagt. Het huis is donker want het heeft geen vensters; de man probeert nu de zon die in het water schijnt het huis in te dragen. Hierop zaagt de knecht een venster in het huis. Diezelfde dag is de knecht weer bij zijn oude baas teruggekeerd.
Bron
G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 15 (1903), pp. 232-234 N°47
Commentaar
1901
Vgl. CBAK0302
The Husband Hunts Three Persons as Stupid as his Wife
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20