BOEKV058 - Van Pieterke, die zijn boodschappen verkeerd deed.

Van Pieterke, die zijn boodschappen verkeerd deed.

Pieterke lag bij zijn moeder thuis en hielp haar bij wat er te doen was, en als hij dat niet goed deed, dan deed hij het verkeerd.
Eens op een dag had moeder haar stopnaald gebroken en ze zei daarom: "Pieterke, je moet een stopnaald halen, maar koop er een met een groot oog, want ik kan niet erg best meer zien." "Daar zal niks an mankeeren," zei Pieterke en hij ging uit om een stopnaald. Op den terugweg liep hij achter een wagen met hooi en hij dacht: "Ik zal de stopnaald in het hooi steken, dan hoef ik niet bang te wezen dat hij uit mijn hand zal vallen." Zoo kwam Pieterke thuis; maar toen hij de naald weer uit het hooi wou nemen, was die natuurlijk weg. Zijn moeder zei: "Och Pieterke, hoe kon-je ook zoo doen? Je moest hem op je jasje gestoken hebben." "Goed," zei Pieterke; "als 't weer gebeurt."
Een tijd daarna zei moeder: "Pieterke, je moet een hooivork koopen, maar neem er een met twee scherpe punten." "Daar zal niks an mankeeren," zei Pieterke en hij ging uit om een hooivork. Toen stak hij de hooivork met de punten door zijn jasje en kwam zoo thuis. Zijn moeder zei: "Och Pieterke, hoe kon-je dat nou doen? Je moest hem achter je an gesleept hebben." "Goed," zei Pieterke; "als 't weer gebeurt."
Een paar dagen later was het vleesch op en moeder zei: "Pieterke, je moet een spekham halen, maar koop er vooral een die lekker vet is." "Daar zal niks an mankeeren," zei Pieterke en hij ging uit om een spekham. Toen nam hij een touw en liet de ham achter hem aan slepen. Maar er kwamen honden en die hadden de spekham heel gauw opgegeten. Zoo kwam Pieterke thuis en moeder zei: "Och Pieterke, hoe kon-je ook zoo doen? Je hadt hem op je hoofd moeten nemen." "Goed," zei Pieterke, "als 't weer gebeurt."
Een andere keer zou moeder pannekoek bakken, maar de stroop was op. Toen zei ze: "Pieterke, je moet stroop halen, maar vergeet het pannetje niet." "Daar zal niks an mankeeren," zei Pieterke en hij nam een gescheurd pannetje mee. Daar liet hij de stroop indoen en hij zette het op zijn hoofd. De stroop liep door de scheur en toen Pieterke thuis kwam was hij heelemaal met stroop beloopen. Toen zei moeder: "Zoo kan het niet langer!" en ze joeg Pieterke de deur uit.
"Nou is 't mis," dacht Pieterke, "moeder jaagt me de deur uit; hoe kom ik er nou weer in?" Maar Pieterke was niet zoo dom als je misschien denkt. Hij ging dus naar de schuur en kroop daar in een vat vol veeren en toen hij daar uitkwam zag hij er uit als een groote haan. Zoo liep hij naar huis, gooide de deur open, zwaaide met zijn armen en sprong toen naar binnen, en Pieterke riep maar aldoor: "Kukeleku! Kukeleku!" En als Pieterke niet weer een mensch geworden is, dan kraait hij nog.

AT 1696 - "What Should I have Said (Done)?"    AT 1696 - "What Should I have Said (Done)?"   

ATU 1696 - “What Should I Have Said (Done)?”    ATU 1696 - “What Should I Have Said (Done)?”   

Een jongen moet voor zijn moeder een stopnaald halen. Doordat hij de naald in een hooiwagen stopt, verliest hij hem. Zijn moeder zegt dat hij de naald op zijn jas had moeten steken. Als hij een hooivork moet halen, steekt hij die daarom op zijn jasje, maar nu krijgt hij te horen dat hij hem achter zich aan had moeten slepen. Dat doet hij wel met de ham die hij moet halen, maar als de ham door honden wordt opgegeten, vertelt zijn moeder hem dat hij de ham op zijn hoofd had moeten dragen. Als hij stroop moet halen, draagt hij die dan ook op zijn hoofd, waardoor zijn hele gezicht onder de stroop zit. Als hij weer weggaat gaat zijn moeder hem achterna. Ze ziet dat hij in een ton met veren stapt en dat hij er als een haan weer uitkomt.

G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 15 (1903), pp. 231-232 N°46

1892

Vgl. CBOEK105; SINVNS28

"What Should I have Said (Done)?"

Pieterke    Pieterke   

2013-03-01 14:46:20