Hoofdtekst
Van een man met een leeuw.
Waz'n ainmoal 'n heer en 'n juffrouw en dei leefd'n hail onainig mit 'nkanner. Op 'n goue dag zee man, dat hai maor rais op raais wol; misschain worde 't wel beter tusk'n heur boaid'nt as ze eerst rais 'n pooske van 'nkanner west waz'n. As hai binnen zoo en zooveul joar'n nait terug was, den zol ze maor weer trouw'n.
Man ging op raais en raaisde overal hên, zoowat halve wereld deur. Op 'n zeker tied trok hij deur 'n groot bosch en doar zag hai 'n liw en 'n lintwirm teeg'n kanner aan 't vecht'n. Hai har 'n goud zweerd op zied en overdocht bie hom zul's, we1 (1) hai help'n zol, liw of lintwirm. Hai besloot liw te help'n, trok zien zweerd, ging hên en hiw lintwirm dwars deur. Dou was liw zoo blied mit hom, dat hai nait weer van hom of wol, maor bie hom bleef en overal mit hom hên raaisde.
Ien 't ên' (2) trok man weer noa hoes en liw ging mit hom. Dou hai ien 't dorp kwam, doar hai vandoan was, heurde hai, dat zien vrouw weer trouw'n zol en doar har zai 't recht toe, want joar'n waz'n al om.
Dou hai bie deur van zien vrouws hoes kwam klopte hai aan en zien vrouw dee hom zulf deur oop'n. "Kan ik hier ien hoes koom'n?" vroug hai. Dou zag zai wel (1) 't was en keek nait hail blied. "Dei liw," zee ze, "mout dei d'r ook mit ien?" "Jao!" zee heur man, "dei gaait overal mit mie," en hai ging mit zien liw noa bin'n. Dei man, doar zien vrouw weer mit trouw'n zol, zat er ook krekt en zai keek'n kanner oarig spânsch aan. Noa 'n toerke vroug zien vrouw of hai halfschaaid (3) nog har van dei gold'n ring, dei zai veur hai op raais ging, brook'n har'n. "Jao," zee man, en houl hom veur'n dag. Vrouw kreeg heur halfschaaid en zai past'n stuk'n aan 'nkanner. 't Paste krekt en dus kon zai nait beweer'n, dat man 'n anner man was as heur aig'n man. Zai keek oarig bie neus deel (4) en was mit 't geval verleeg'n. Zai hat dei neie man vrij wat laiver as heur olle, maor zai was er nog nait mit trouwd en olste (5) har ook olste braiv'n.
Heur man koos wieste pertij. Hai was ainmoal wiede wereld ientrok'n, omdat hai 't mit zien vrouw nait vien'n kon, en wol hom maor nait oan 'n tweide slechte kans woag'n, veural nait nô 't teeg'n 't zin ging.
"Waije (6) wat," zeeder, "trouwt ie maor mit 'nkanner, maor loat mie hier mit mien liw bie jou ienwoon'n, want 't raaiz'n en trek'n ben 'k zat en 'k verlang noa 'n rustig thoes."
Zoo gebeurde 't. Zien vrouw trouwde mit dei anner man en heur eerste man bleef ien vrede bie heur ienwoon'n, zoo lank as hai leefde. Noa 'n joar of wat sturf hai en dou hai dood en begroav'n was, ging liw op zien graf leg'n en bleef doar zoo lank leg'n tot hai ook dood was.
1. wie(n). 2) op het laatst. 3. de helft. 4. op haar neus. 5. de oudste. 6. weet je.
Waz'n ainmoal 'n heer en 'n juffrouw en dei leefd'n hail onainig mit 'nkanner. Op 'n goue dag zee man, dat hai maor rais op raais wol; misschain worde 't wel beter tusk'n heur boaid'nt as ze eerst rais 'n pooske van 'nkanner west waz'n. As hai binnen zoo en zooveul joar'n nait terug was, den zol ze maor weer trouw'n.
Man ging op raais en raaisde overal hên, zoowat halve wereld deur. Op 'n zeker tied trok hij deur 'n groot bosch en doar zag hai 'n liw en 'n lintwirm teeg'n kanner aan 't vecht'n. Hai har 'n goud zweerd op zied en overdocht bie hom zul's, we1 (1) hai help'n zol, liw of lintwirm. Hai besloot liw te help'n, trok zien zweerd, ging hên en hiw lintwirm dwars deur. Dou was liw zoo blied mit hom, dat hai nait weer van hom of wol, maor bie hom bleef en overal mit hom hên raaisde.
Ien 't ên' (2) trok man weer noa hoes en liw ging mit hom. Dou hai ien 't dorp kwam, doar hai vandoan was, heurde hai, dat zien vrouw weer trouw'n zol en doar har zai 't recht toe, want joar'n waz'n al om.
Dou hai bie deur van zien vrouws hoes kwam klopte hai aan en zien vrouw dee hom zulf deur oop'n. "Kan ik hier ien hoes koom'n?" vroug hai. Dou zag zai wel (1) 't was en keek nait hail blied. "Dei liw," zee ze, "mout dei d'r ook mit ien?" "Jao!" zee heur man, "dei gaait overal mit mie," en hai ging mit zien liw noa bin'n. Dei man, doar zien vrouw weer mit trouw'n zol, zat er ook krekt en zai keek'n kanner oarig spânsch aan. Noa 'n toerke vroug zien vrouw of hai halfschaaid (3) nog har van dei gold'n ring, dei zai veur hai op raais ging, brook'n har'n. "Jao," zee man, en houl hom veur'n dag. Vrouw kreeg heur halfschaaid en zai past'n stuk'n aan 'nkanner. 't Paste krekt en dus kon zai nait beweer'n, dat man 'n anner man was as heur aig'n man. Zai keek oarig bie neus deel (4) en was mit 't geval verleeg'n. Zai hat dei neie man vrij wat laiver as heur olle, maor zai was er nog nait mit trouwd en olste (5) har ook olste braiv'n.
Heur man koos wieste pertij. Hai was ainmoal wiede wereld ientrok'n, omdat hai 't mit zien vrouw nait vien'n kon, en wol hom maor nait oan 'n tweide slechte kans woag'n, veural nait nô 't teeg'n 't zin ging.
"Waije (6) wat," zeeder, "trouwt ie maor mit 'nkanner, maor loat mie hier mit mien liw bie jou ienwoon'n, want 't raaiz'n en trek'n ben 'k zat en 'k verlang noa 'n rustig thoes."
Zoo gebeurde 't. Zien vrouw trouwde mit dei anner man en heur eerste man bleef ien vrede bie heur ienwoon'n, zoo lank as hai leefde. Noa 'n joar of wat sturf hai en dou hai dood en begroav'n was, ging liw op zien graf leg'n en bleef doar zoo lank leg'n tot hai ook dood was.
1. wie(n). 2) op het laatst. 3. de helft. 4. op haar neus. 5. de oudste. 6. weet je.
Onderwerp
AT 0156A - The faith of the lion   
ATU 0156A - The Faith of the Lion.   
Beschrijving
Een man, die onenigheid met zijn vrouw heeft, trekt de wereld in, doodt in een bos een lintworm (draak), die met een leeuw vecht, en wordt door de dankbare leeuw gevolgd. Hij komt thuis op het moment, dat zijn vrouw een ander wil trouwen, en bewijst zich d.m.v. een halve ring. Zijn vrouw is niet tevreden met de gang van zaken en dus kiest hij de wijste partij, laat zijn vrouw met de ander trouwen, maar blijft wel met zijn leeuw bij haar in huis wonen tot zijn dood, waarna de leeuw op zijn graf gaat liggen om er te sterven.
Bron
G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 17 (1905), pp. 53-55 N°65
Motief
B381 - Thorn removed from lion‘s paw (Androcles and the Lion).   
Commentaar
Oorspr. 1804, bewerking ca. 1875
In feite betreft dit verhaal een Groningse bewerking van het negende verhaal uit het Boek van Trijntje Soldaats (1804).
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
