Hoofdtekst
Van den dertienden duivel.
Er waren eens twaalf studenten, die den pik hadden op een van hun kameraden. Ze besloten om een grap met hem te hebben en hem eens flink bang te maken en meteen goed op zijn falie te geven. Daarvoor lieten ze bij een snijder twaalf duivelspakken maken en zouden zoo verkleed allemaal te gelijk bij hem op de kamer komen.
Of nu de kleermaker het hem verteld heeft, of een ander, dat doet er niet toe, maar hij wist er van en hij zei: "Dan moet ik ook zoo'n pak hebben." Dat gebeurde en de bepaalde avond kwam. Hij legde toen een pop in zijn bed, diep onder de dekens, en ging zelf als duivel verkleed in een kast staan.
Nou, het duurde niet lang of zijn kameraads die kwamen. Het was een brullen van wat ben-je me, maar hij werd maar niet wakker. Ze dachten dat hij zich maar zoo hield en begonnen hem toen (zooals ze dachten) te slaan en te knijpen. Maar hij bleef doorslapen.
Ondertusschen was de duivel uit de kast ook te voorschijn gekomen en begon met hen mee te dansen en te schreeuwen. Maar hij gaf den één een duw en den ander een opzaniker, en een derden gooide hij tegen den muur aan, zoodat ze zeiden: "Wat of het nou is weten we niet; maar daar zit wat achter." Toen keken ze mekaar aan en begonnen te tellen, en ja wel: toen waren ze met hun dertienen. "Dan is de werkelijke duivel bij ons gekomen omdat we gespot hebben," zeiden ze, en zij er vandoor, doodsbenauwd dat de duivel hen achterna zou komen.
Je kunt begrijpen hoe die dertiende student hen later uitlachte.
Er waren eens twaalf studenten, die den pik hadden op een van hun kameraden. Ze besloten om een grap met hem te hebben en hem eens flink bang te maken en meteen goed op zijn falie te geven. Daarvoor lieten ze bij een snijder twaalf duivelspakken maken en zouden zoo verkleed allemaal te gelijk bij hem op de kamer komen.
Of nu de kleermaker het hem verteld heeft, of een ander, dat doet er niet toe, maar hij wist er van en hij zei: "Dan moet ik ook zoo'n pak hebben." Dat gebeurde en de bepaalde avond kwam. Hij legde toen een pop in zijn bed, diep onder de dekens, en ging zelf als duivel verkleed in een kast staan.
Nou, het duurde niet lang of zijn kameraads die kwamen. Het was een brullen van wat ben-je me, maar hij werd maar niet wakker. Ze dachten dat hij zich maar zoo hield en begonnen hem toen (zooals ze dachten) te slaan en te knijpen. Maar hij bleef doorslapen.
Ondertusschen was de duivel uit de kast ook te voorschijn gekomen en begon met hen mee te dansen en te schreeuwen. Maar hij gaf den één een duw en den ander een opzaniker, en een derden gooide hij tegen den muur aan, zoodat ze zeiden: "Wat of het nou is weten we niet; maar daar zit wat achter." Toen keken ze mekaar aan en begonnen te tellen, en ja wel: toen waren ze met hun dertienen. "Dan is de werkelijke duivel bij ons gekomen omdat we gespot hebben," zeiden ze, en zij er vandoor, doodsbenauwd dat de duivel hen achterna zou komen.
Je kunt begrijpen hoe die dertiende student hen later uitlachte.
Onderwerp
VDK 1676G* - De dertiende duivel 
VDK 1676G* - De dertiende duivel 
SINAT 0942* - Die vermeintlichen Geister (Teufel) betrogen
SINAT 0942* - Die vermeintlichen Geister (Teufel) betrogen
Beschrijving
Twaalf studenten laten duivels-pakken maken om een andere student de stuipen op het lijf te jagen. Die andere student komt er vroegtijdig achter en laat ook zo'n duivels-pak maken. In zijn bed legt hij een pop van stroo, en zelf gaat hij als duivel verkleed in de kast staan. De twaalf studenten komen met veel kabaal binnen en plagen de pop zonder resultaat. De dertiende duivel voegt zich onder hen, en begint hen stiekem te duwen en te slaan. De studenten merken dat er iets loos is en beginnen te tellen: er staan dertien duivels in de kamer. Bang rennen de studenten weg, omdat ze denken dat de echte duivel zich bij hen heeft gevoegd vanwege hun gespot.
Bron
G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 19 (1907-1908), p. 62 N°106
Commentaar
[2 oktober] 1901
vgl. CBAK0230
De dertiende duivel
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20