BOEKV135 - Van een meid die niet bang was.

Van een meid die niet bang was.

Er was eens een meid die nergens bang voor was. Om haar op de proef te stellen wedde men dat ze 's nachts niet een been uit het beenderenhok op het kerkhof zou durven halen.
Ze ging er dus tegen middernacht op af; maar nu had iemand zich daar opgesteld, en toen zij een been pakte riep een grafstem: "Dat is mijn been." Ze greep dus een ander, maar weer klonk: "Dat is mijn been." Toen ze ten derden male een been beetpakte en er weer gezegd werd: "Dat is mijn been," zei de meid: "Loop nou naar je grootje! welk mensch heeft nou drie beenen? ik ga hiermee schoot, aârs (1) zou ik mijn weddingschap verliezen."

1. anders

VDK 1676D* - Schedel halen uit knekelhuis: "Dit is mijn vaders hoofd."    VDK 1676D* - Schedel halen uit knekelhuis: "Dit is mijn vaders hoofd."   

ATU 1676D - “That’s my Head!”    ATU 1676D - “That’s my Head!”   

sinVDK 1676D* - Der Gang zum Knochenhaus um einen Totenkopf zu holen.    sinVDK 1676D* - Der Gang zum Knochenhaus um einen Totenkopf zu holen.   

Een meid zonder angst gaat een weddenschap aan: zij durft best 's avonds een been te halen uit het knekelhuis op het kerkhof. Als ze naar het knekelhuis gaat, heeft iemand zich er verstopt. Als ze een been pakt, zegt een grafstem: "dat is mijn been". De meid pakt een ander been, en hoort weer: "dat is mijn been". Als ze weer een been pakt en hoort "dat is mijn been", merkt ze nuchter op: "welk mens heeft nu drie benen?" Ze gaat er met het been vandoor en wint de weddenschap.

G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 19 (1907-1908), p. 63 N°107

1901

vgl. CBAK0223

Schedel halen uit het knekelhuis: "Dit is mijn vaders hoofd!"

2013-03-01 14:46:20