Hoofdtekst
Van kollen die in veranderde gedaante worden verwond. C.
Er stond een molen buiten Hoorn, die alleen te bereiken was over een stuk land dat bij hoog water blank stond.
Eens was de molenaar met zijn meisje naar de stad geweest. Toen ze bij dit stuk land kwamen konden ze daar niet droogvoets over, want het was weer ondergeloopen, en een schuitje was er niet. Hij wilde daar dus afscheid van haar nemen en zelf door het water waden. Maar zij wou met hem mee naar den molen. "Ga dan maar op mijn rug zitten," zei hij; maar dat verkoos ze niet. "Dan zel-je natte voeten krijgen." "Geen nood," zei ze. De molenaar waadde toen door het water, maar zijn meisje wandelde er over en haar muiltjes kletterden op het zilte nat. Dit trok de molenaar zich zóó aan, dat hij ziek werd.
De deur van den molen bestond natuurlijk uit een onder- en een bovendeur. Toen hij nu een dag ziek was, wipte er een hen over de onderdeur en kakelde dat het zoo een aard had. De moeder van den molenaar joeg het beest weg. Maar den volgenden dag verscheen de hen weer, luid kakelende, en ging eerst weg toen ze verjaagd werd. De molenaar vertrouwde dat niet en den derden dag zei hij: "Moeder, geef me het turfbijltje op bed." "Wat moet je daarmee doen?" "Dat zel-je wel zien, maar als de kip komt moet je niet jagen." En jawel het duurde niet lang of de kip verscheen weer en kwam al dichter en dichter bij het bed. Toen de molenaar dacht dat het beest dicht genoeg bij was, wierp hij met zijn bijl. De hen werd geraakt en vloog kakelend weg. Den volgenden dag hoorde hij dat zijn meisje te bed lag: ze had de bil gebroken. Hij wist nu dat ze een kol was en weigerde met haar te trouwen.
Er stond een molen buiten Hoorn, die alleen te bereiken was over een stuk land dat bij hoog water blank stond.
Eens was de molenaar met zijn meisje naar de stad geweest. Toen ze bij dit stuk land kwamen konden ze daar niet droogvoets over, want het was weer ondergeloopen, en een schuitje was er niet. Hij wilde daar dus afscheid van haar nemen en zelf door het water waden. Maar zij wou met hem mee naar den molen. "Ga dan maar op mijn rug zitten," zei hij; maar dat verkoos ze niet. "Dan zel-je natte voeten krijgen." "Geen nood," zei ze. De molenaar waadde toen door het water, maar zijn meisje wandelde er over en haar muiltjes kletterden op het zilte nat. Dit trok de molenaar zich zóó aan, dat hij ziek werd.
De deur van den molen bestond natuurlijk uit een onder- en een bovendeur. Toen hij nu een dag ziek was, wipte er een hen over de onderdeur en kakelde dat het zoo een aard had. De moeder van den molenaar joeg het beest weg. Maar den volgenden dag verscheen de hen weer, luid kakelende, en ging eerst weg toen ze verjaagd werd. De molenaar vertrouwde dat niet en den derden dag zei hij: "Moeder, geef me het turfbijltje op bed." "Wat moet je daarmee doen?" "Dat zel-je wel zien, maar als de kip komt moet je niet jagen." En jawel het duurde niet lang of de kip verscheen weer en kwam al dichter en dichter bij het bed. Toen de molenaar dacht dat het beest dicht genoeg bij was, wierp hij met zijn bijl. De hen werd geraakt en vloog kakelend weg. Den volgenden dag hoorde hij dat zijn meisje te bed lag: ze had de bil gebroken. Hij wist nu dat ze een kol was en weigerde met haar te trouwen.
Onderwerp
SINSAG 0545 - Hexe geht über das Wasser 
SINSAG 0545 - Hexe geht über das Wasser 
Beschrijving
Een molenaar keert met zijn vriendin, na bezoek aan de stad, terug naar de molen. De weg staat onder water. De vriendin wil mee naar de molen, maar wil niet gedragen worden. Dan blijkt zij over het water te kunnen lopen. Het vermoeden dat de vriendin een kol is, maakt dat de molenaar ziek wordt. Als hij ziek op bed ligt, krijgt hij tweemaal bezoek van een kip, die door de moeder van de molenaar weggejaagd wordt. De derde dag raakt de molenaar de kip met een turfbijltje. De volgende dag vertelt de moeder dat zijn vriendin ziek te bed ligt met een gebroken bil. Daarop verklaart de molenaar: "Mijn meisje is een kol. Zij was de kip. Ik heb haar verwond en ik wil niet met haar trouwen."
Bron
G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 20 (1909), pp. 63-64 N°124C
Commentaar
[21 september] 1899
vgl. CBAK0026 (& CBAK0508 & SWATER46)
Hexe geht über das Wasser & SINSAG 0640: Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
Naam Locatie in Tekst
Hoorn
Hoorn
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20