Hoofdtekst
Van varende heksen. B.
Een boerenknecht ging voor zonsopgang naar de Mheen (Arkemheensche polder bij Putten en Nijkerk) om de paarden uit het land te halen. Heel in de verte hoorde hij prachtig gezang. Dat kwam nader en hij zag twee vrouwen in een zeef door de lucht komen. Ze stapten uit en verstopten de zeef in het lies. Toen gingen ze elk op een paard zitten en renden als dol door de weide, groote vlokken schuim vielen de paarden uit den bek. De knecht liep stilletjes naar de zeef toe en bracht die op een andere plaats. Toen de heksen de paarden eindelijk met rust lieten en de zeef verdwenen vonden, zagen ze den knecht en vroegen hem: "Hebt ge hier ook een zeef gezien?" "Een zeef?" zei de knecht, "hoe zou die hier op het land komen?" "Hoor eens, ge moet haar gezien en verlegd hebben, want er is hier niemand anders in de buurt." "Nu ja," zei de knecht, "maar waar hebt ge een zeef voor noodig?" "We moeten weg. 't Is onze tijd. Als we over onzen tijd terug zijn worden we bont en blauw geknepen en geslagen." "Och kom." "Neen, maar ge zult ons de zeef teruggeven; dan krijgt ge van ons een mooien zijden doek." Hij wilde ze toen niet langer in angst laten en haalde de zeef te voorschijn. De vrouwen gingen er haastig in staan en vlogen weg zooals ze gekomen waren.
Een paar dagen later vond de knecht den beloofden zijden doek op de plaats waar hij met de vrouwen gesproken had.
Een boerenknecht ging voor zonsopgang naar de Mheen (Arkemheensche polder bij Putten en Nijkerk) om de paarden uit het land te halen. Heel in de verte hoorde hij prachtig gezang. Dat kwam nader en hij zag twee vrouwen in een zeef door de lucht komen. Ze stapten uit en verstopten de zeef in het lies. Toen gingen ze elk op een paard zitten en renden als dol door de weide, groote vlokken schuim vielen de paarden uit den bek. De knecht liep stilletjes naar de zeef toe en bracht die op een andere plaats. Toen de heksen de paarden eindelijk met rust lieten en de zeef verdwenen vonden, zagen ze den knecht en vroegen hem: "Hebt ge hier ook een zeef gezien?" "Een zeef?" zei de knecht, "hoe zou die hier op het land komen?" "Hoor eens, ge moet haar gezien en verlegd hebben, want er is hier niemand anders in de buurt." "Nu ja," zei de knecht, "maar waar hebt ge een zeef voor noodig?" "We moeten weg. 't Is onze tijd. Als we over onzen tijd terug zijn worden we bont en blauw geknepen en geslagen." "Och kom." "Neen, maar ge zult ons de zeef teruggeven; dan krijgt ge van ons een mooien zijden doek." Hij wilde ze toen niet langer in angst laten en haalde de zeef te voorschijn. De vrouwen gingen er haastig in staan en vlogen weg zooals ze gekomen waren.
Een paar dagen later vond de knecht den beloofden zijden doek op de plaats waar hij met de vrouwen gesproken had.
Onderwerp
SINSAG 0782 - Das gefundene Sieb (Muschelschale, Buttermulde). 
SINSAG 0782 - Das gefundene Sieb (Muschelschale, Buttermulde). 
Beschrijving
Een boerenknecht ziet twee vrouwen in een zeef vliegen. De vrouwen dalen en stappen uit. Ze rijden zo hard op paarden, dat het schuim op de mond van de paarden staat. De knecht verbergt de zeef. Wanneer de vrouwen terugkomen doet hij eerst alsof hij nergens van weet, maar wanneer hem een zijden doek wordt beloofd, haalt hij de zeef tevoorschijn. Een paar dagen later ligt er op dezelfde plaats een zijden doek.
Bron
G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 20 (1909), pp. 111-112 N°126B
Commentaar
[18 april] 1892
vgl. CBOEK021
Das gefundene Sieb (Muschelschale, Buttermulde)
Naam Overig in Tekst
Mheen
Mheen
Arkemheensche
Arkemheensche
Naam Locatie in Tekst
Putten
Putten
Nijkerk
Nijkerk
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20