Hoofdtekst
Van varende heksen. A.
Dat de kollen in een botermoud (1) varen, dat heeft mijn eigen grootvader zelf gezien. Je moet dan weten dat me moeders vader op Terschelling woonde. Hij had zoo'n mooien vogel en daarom noemden ze zijn huis het vogelenhuisje. Op een goeden nacht hoorde hij mooi zingen. Hij dacht: "Wat kan daar de reden van zijn?" en ging eens kijken. Maar er was niets. Hij wou weer heengaan, maar toen zag hij een botermoud aankomen, en eer hij "ja" kon zeggen zag hij een vrouwspersoon er uit stappen en aan land gaan. Dat vertrouwde hij niet, want ze moest zich bepaald veranderd hebben, anders kon ze onmogelijk in die moud gezeten hebben. Toen de vrouw uit het gezicht was, ging me grootvader kijken: het was een gewone boerenbotermoud met een paar pollepels er bij.
"Daar moet ik meer van weten," dacht hij, en hij nam de moud weg en verstopte die onder het wier. Na een tijd kwam de vrouw terug, ze zocht overal naar de moud, en toen ze die niet vond, liep ze naar het vogelenhuisje en zei tegen grootvader: "Geen mensch aars (2) als jij kan hem hebben; zeg waar je hem gedaan heb, want ik moet noodzakelijk weer weg. Dan krijgt je morgennacht een paar lekkere Amelander koeken." Grootvader zei haar toen waar de moud was. En de koeken heeft hij ook gekregen, maar daar heeft hij niet van durven eten.
1. Houten bak, waarin de boter gedaan wordt nadat ze gekarnd is en waarin ze wordt uitgewasschen en doorgewerkt. 2. anders.
Dat de kollen in een botermoud (1) varen, dat heeft mijn eigen grootvader zelf gezien. Je moet dan weten dat me moeders vader op Terschelling woonde. Hij had zoo'n mooien vogel en daarom noemden ze zijn huis het vogelenhuisje. Op een goeden nacht hoorde hij mooi zingen. Hij dacht: "Wat kan daar de reden van zijn?" en ging eens kijken. Maar er was niets. Hij wou weer heengaan, maar toen zag hij een botermoud aankomen, en eer hij "ja" kon zeggen zag hij een vrouwspersoon er uit stappen en aan land gaan. Dat vertrouwde hij niet, want ze moest zich bepaald veranderd hebben, anders kon ze onmogelijk in die moud gezeten hebben. Toen de vrouw uit het gezicht was, ging me grootvader kijken: het was een gewone boerenbotermoud met een paar pollepels er bij.
"Daar moet ik meer van weten," dacht hij, en hij nam de moud weg en verstopte die onder het wier. Na een tijd kwam de vrouw terug, ze zocht overal naar de moud, en toen ze die niet vond, liep ze naar het vogelenhuisje en zei tegen grootvader: "Geen mensch aars (2) als jij kan hem hebben; zeg waar je hem gedaan heb, want ik moet noodzakelijk weer weg. Dan krijgt je morgennacht een paar lekkere Amelander koeken." Grootvader zei haar toen waar de moud was. En de koeken heeft hij ook gekregen, maar daar heeft hij niet van durven eten.
1. Houten bak, waarin de boter gedaan wordt nadat ze gekarnd is en waarin ze wordt uitgewasschen en doorgewerkt. 2. anders.
Onderwerp
SINSAG 0782 - Das gefundene Sieb (Muschelschale, Buttermulde). 
SINSAG 0782 - Das gefundene Sieb (Muschelschale, Buttermulde). 
Beschrijving
Een man ziet 's nachts een boterbak komen aandrijven, waar plotseling een kol uitstapt. Ze had zich klein getoverd en met pollepels had ze geroeid. De man verstopt de boterbak. De volgende ochtend komt de kol haar boterbak opeisen. Ze belooft de man koeken van een ander eiland. De man zegt waar de boterbak verstopt is en krijgt later de koeken. Hij durft ze echter niet op te eten en gooit ze weg.
Bron
G.J. Boekenoogen 'Nederlandse sprookjes en vertelsels' in: Volkskunde 20 (1909), pp. 110-111 N°126A
Commentaar
[2 april] 1903
vgl. CBAK0368 (& CBAK0555 & SWATER17)
Verteller: informant uit Uitdam (90 jaar oud)
Verteller: informant uit Uitdam (90 jaar oud)
Das gefundene Sieb (Muschelschale, Buttermulde).
Naam Locatie in Tekst
Terschelling
Terschelling
[Wadden]
[Wadden]
Ameland
Ameland
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20