Hoofdtekst
Die .V. cluchte.
Als die stadt ACHON beleghert werde van den onghelovighen, was in dye stadt een vrouwenclooster. Op een tijt, als die abdisse ten capittel liet luyden ende si al vergadert waren, sprac si tot haer al t'samen: 'Also, ghi lieve kinders ende vrouwen, het staet daer op dat die onghelovighe hier de stadt overvallen sullen. Ende 't en sy sake dat wij wijselijcke handelen, soe sullen si ten eersten onse sielen verderven, daerna oock ons lijf. Maer is 't dat ghi mi wilt volghen ende doen ghelijck ick doe, so sullen wy onse siele ende lijf reyn bewaren.' Si antwoorden alle gader: 'Ja lieve moeder, wi willen u volgen.' Doen trocke die abdisse haer mes van die sceyden ende sneet haer selven die nuese af. Daerna deden si alle t'samen nae ende gheene en woude die quaetste sijn. Ende haerder warender by twee en veertich. Als nu die ongheloovighe quamen ende saghen dat si so mismaect waren, lieten sy se met vreden. Dat waren eerbare maechden. Maer waer vindt men deser ghelijcke? Si lopen nu self veel meer den knechs nae. Ende daer en is schier geen onderscheydt tusscen haer ende gemeyne vrouwen. Ende en hebben nyenwers cuysheyt dan in den mont, daer men af leest, gelijc hierna volcht.
Als die stadt ACHON beleghert werde van den onghelovighen, was in dye stadt een vrouwenclooster. Op een tijt, als die abdisse ten capittel liet luyden ende si al vergadert waren, sprac si tot haer al t'samen: 'Also, ghi lieve kinders ende vrouwen, het staet daer op dat die onghelovighe hier de stadt overvallen sullen. Ende 't en sy sake dat wij wijselijcke handelen, soe sullen si ten eersten onse sielen verderven, daerna oock ons lijf. Maer is 't dat ghi mi wilt volghen ende doen ghelijck ick doe, so sullen wy onse siele ende lijf reyn bewaren.' Si antwoorden alle gader: 'Ja lieve moeder, wi willen u volgen.' Doen trocke die abdisse haer mes van die sceyden ende sneet haer selven die nuese af. Daerna deden si alle t'samen nae ende gheene en woude die quaetste sijn. Ende haerder warender by twee en veertich. Als nu die ongheloovighe quamen ende saghen dat si so mismaect waren, lieten sy se met vreden. Dat waren eerbare maechden. Maer waer vindt men deser ghelijcke? Si lopen nu self veel meer den knechs nae. Ende daer en is schier geen onderscheydt tusscen haer ende gemeyne vrouwen. Ende en hebben nyenwers cuysheyt dan in den mont, daer men af leest, gelijc hierna volcht.
Beschrijving
Als de stad Akko belegerd wordt door de Saracenen en het er slecht voor hen uitziet, zegt moeder overste tot haar nonnen dat lichaam en ziel gered moeten worden. De nonnen zijn het hiermee eens. Daarop pakt moeder overste haar mes en snijdt haar neus af. De nonnen volgen haar voorbeeld. Als de stad valt, worden zij met rust gelaten.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 12.
Naam Overig in Tekst
Saracenen   
Naam Locatie in Tekst
Akko (Saint Jean d'Acres)   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22
