Hoofdtekst
Die .VI. cluchte.
Het is op een tijt gheschiet dat in den hertochdom van Wittenberch, in een dorp, een rijck boer sterf die eenen jonghen schoonen sone achterliet. Daer waren ooc veele schoone jonghe dochteren in 't selfde dorp, die dachte hoe si desen schoonen gesel crygen mochten tot eenen man. Ende maecten hem crantsen ende liepen hem seer na ende ghingen hem tegemoet en elcke meynde dat hi haer nemen soude. Maer hi en liet hem niet mercken als oft hij 't doen soude. Als si nu saghen dat hi niet daer aen en woude, lieten si af te bidden ende hem na te loopen, tot op twee na, die en wouden niet ophouden. Ende elck vreesde dat hi die andere nemen soude ende benijden den anderen, ende wachten so den anderen op de verssen. Op een tijt gheschieden 't dat dye een der anderen na gegaen was ende sach dat si door die venster in was geclommen totten jonghenlijcken geselle ende woude dien nacht by hem slapen, gelijck si ooc dede. Die ander clam oock ter selver venster in ende woude oock bi hem slapen, als sy ooc dede. Die jonghe ghesel lach tusschen haer beyden ende maecten aen elcken een kindt. Ende worden beyde gaende ende elck sprack hem aen van trouwen. Nu als de saeken in 't dorp voor 't gherecht quam, dye eerbare mannen wesen haer te STOCGARDEN, oft waer 't dan was, in dat lantgericht. Dye selve heeren wesen haer te COSTENS, aen dat ghestelijc richt. Die selve officiael de daer was, wees dye saecke wederom aen dye rechters dye in 't dorp waren, dat zij se oordelen souden. Ende by haer sententie soud 't blyven. Dye eerbare luyden gaven dat vonisse alzoe dat dye twee dochteren gheselle den maechdom betalen souden. Ende soude vry van haer zijn, ende hoeren blijven na als voor. Dese sententie schreven si aen die voorseide plaetsen ende die geestelijcke ende werelijke heeren bekenden dattet wel gewesen was, ende bleef daer by.
Hier voortijts was 't eene grote schande wanneer yemant een maecht vercrachte, gelijck oock noch in die rechten van hert verboden is. Maer het is tot een misbruycke comen. Sonderlijc in die grote steden, daer somtijts een moeder selve haer kint tot eenen rijcken pape oft ooc eenen anderen edelman brengt, oft als wasserse thuys schict ende hem so zijn gelt van hem crijcht. Men en siet ghene duecht aen also verre als men gelt can crijgen.
Het is op een tijt gheschiet dat in den hertochdom van Wittenberch, in een dorp, een rijck boer sterf die eenen jonghen schoonen sone achterliet. Daer waren ooc veele schoone jonghe dochteren in 't selfde dorp, die dachte hoe si desen schoonen gesel crygen mochten tot eenen man. Ende maecten hem crantsen ende liepen hem seer na ende ghingen hem tegemoet en elcke meynde dat hi haer nemen soude. Maer hi en liet hem niet mercken als oft hij 't doen soude. Als si nu saghen dat hi niet daer aen en woude, lieten si af te bidden ende hem na te loopen, tot op twee na, die en wouden niet ophouden. Ende elck vreesde dat hi die andere nemen soude ende benijden den anderen, ende wachten so den anderen op de verssen. Op een tijt gheschieden 't dat dye een der anderen na gegaen was ende sach dat si door die venster in was geclommen totten jonghenlijcken geselle ende woude dien nacht by hem slapen, gelijck si ooc dede. Die ander clam oock ter selver venster in ende woude oock bi hem slapen, als sy ooc dede. Die jonghe ghesel lach tusschen haer beyden ende maecten aen elcken een kindt. Ende worden beyde gaende ende elck sprack hem aen van trouwen. Nu als de saeken in 't dorp voor 't gherecht quam, dye eerbare mannen wesen haer te STOCGARDEN, oft waer 't dan was, in dat lantgericht. Dye selve heeren wesen haer te COSTENS, aen dat ghestelijc richt. Die selve officiael de daer was, wees dye saecke wederom aen dye rechters dye in 't dorp waren, dat zij se oordelen souden. Ende by haer sententie soud 't blyven. Dye eerbare luyden gaven dat vonisse alzoe dat dye twee dochteren gheselle den maechdom betalen souden. Ende soude vry van haer zijn, ende hoeren blijven na als voor. Dese sententie schreven si aen die voorseide plaetsen ende die geestelijcke ende werelijke heeren bekenden dattet wel gewesen was, ende bleef daer by.
Hier voortijts was 't eene grote schande wanneer yemant een maecht vercrachte, gelijck oock noch in die rechten van hert verboden is. Maer het is tot een misbruycke comen. Sonderlijc in die grote steden, daer somtijts een moeder selve haer kint tot eenen rijcken pape oft ooc eenen anderen edelman brengt, oft als wasserse thuys schict ende hem so zijn gelt van hem crijcht. Men en siet ghene duecht aen also verre als men gelt can crijgen.
Beschrijving
Op een keer overleed er een rijke boer in het hertogdom Württemberg, die een knappe jonge zoon achterliet. Alle mooie meisjes in het dorp proberen zijn aandacht te trekken, maar hij geeft geen reactie. Na verloop van tijd bleven er twee meisjes over die het niet opgeven en elkaar niet uit het oog verliezen. Dus als de een de ander het slaapkamerraam ziet binnenklimmen klimt zij haar rivale achterna het bed van de rijke jongeman in. Die bezwangert beide meiden, en wordt daarom door beiden als echtgenoot opgeëist. De zaak komt voor de plaatselijke rechters, maar sturen de zaak door naar het hof van Stuttgart. Daar stuurt men de zaak door naar een geestelijke rechtbank in Constantz, die op haar beurt de zaak weer terugstuurt naar de lokale rechters. Die bepalen dat de meisjes de jongeman moeten betalen voor het verliezen van zijn maagdelijkheid, en dat ze voortaan als hoeren door het leven moeten gaan.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 17.
Naam Overig in Tekst
Constantz 
Constantz 
Württemberg.
Württemberg.
Naam Locatie in Tekst
Stuttgart
Stuttgart
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22