Hoofdtekst
Die .CXI. cluchte.
Het is die maniere in een landt als yemant sterft, so mach men hem niet begraven, daer en moet vóór een comen claghen, prijsen ende van hem roemen van sommighe deuchden weghen. Het geviel dat een woeckenaer sterf dien yeghelijc vyandt was, want hi hadde menige goeden man verdorven. Ende niemant en cost hem loonen noch goet van hem seggen, ende men cost hem niet begraven, hi en waer tevoren ghepresen. Ten laetsten quam syn baerbier. Die holp hem in dat aertrijck ende seyde hi en hadde noyt baert geschoren die alsoe saecht gheweest waer als dyes mans baert. Doen droech men hem ter aerden waert, anders lach hi noch daer.
Het is die maniere in een landt als yemant sterft, so mach men hem niet begraven, daer en moet vóór een comen claghen, prijsen ende van hem roemen van sommighe deuchden weghen. Het geviel dat een woeckenaer sterf dien yeghelijc vyandt was, want hi hadde menige goeden man verdorven. Ende niemant en cost hem loonen noch goet van hem seggen, ende men cost hem niet begraven, hi en waer tevoren ghepresen. Ten laetsten quam syn baerbier. Die holp hem in dat aertrijck ende seyde hi en hadde noyt baert geschoren die alsoe saecht gheweest waer als dyes mans baert. Doen droech men hem ter aerden waert, anders lach hi noch daer.
Beschrijving
In een land mochten de doden niet worden begraven voordat ze op één of andere manier geprezen waren. Er was echter een keer een man gestorven, waar niemand iets positiefs over te zeggen had. Op het laatst kwam zijn barbier, die mededeelde dat de gestorvene een hele zachte baard had. Zo kon hij toch nog ter aarde besteld worden.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 195.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22