Hoofdtekst
Die .CXII. cluchte.
Daer was een woeckenaer gestorven. De wouden sine vrienden op 't kerckhof leggen, maer die priester en woude 's niet gedooghen, want het haer verboden is. Doen wouden hem syn vrienden op strate begraven, maer des conincs officier en woude 's niet gedooghen ende seyde: 'Dat aertrijck is des conincx. Dese scalck en sal in des conincx aertrijck niet begraven worden.' Doen was die duvel daer ende sprack: 'Geeft mi hier, ick wil hem draghen daer syn recht begrafenisse is,' ende nam hem op ende voerde hem in die helle.
Daer was een woeckenaer gestorven. De wouden sine vrienden op 't kerckhof leggen, maer die priester en woude 's niet gedooghen, want het haer verboden is. Doen wouden hem syn vrienden op strate begraven, maer des conincs officier en woude 's niet gedooghen ende seyde: 'Dat aertrijck is des conincx. Dese scalck en sal in des conincx aertrijck niet begraven worden.' Doen was die duvel daer ende sprack: 'Geeft mi hier, ick wil hem draghen daer syn recht begrafenisse is,' ende nam hem op ende voerde hem in die helle.
Beschrijving
Er was een woekeraar gestorven, en zijn vrienden wilden hem ergens begraven. Op het kerkhof mochten ze hem niet achterlaten en ergens anders mocht ook niet, want al het land was van de koning. Toen kwam de duivel, en die bracht hem naar de juiste plaats: de hel.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 196.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22