CLUCHT118

Die .CXVI. cluchte.

Niemant en soude yet op syn vryenden oft testamentuers sparen, dat si dat wederkeeren souden nae sine doot. Binnen corten tijt is 't te METS gheschiet, daer was oock een woeckenaer die hem in syn uutterste eenen borgher bestelde, die hem eenen eedt swoer dat hy dat goet hadde na sinen doot. Doen quamen syne twee soonen tot hem ende brachten hem twee hondert guldens. Die wouden si hem schencken, hi soude syns vaders testament te nyet doen. Die borgher seyde: 'U vader heeft mi syn siel bevolen maer u en heeft hij se niet betrout. Ick en can dat niet doen, want het waer synder, uwer ende mijnder siele verdoemenisse.' Die sonen seyden, ghelijck dye JODEN tot PYLATUM: 'Wy willen dye sonde op ons nemen.' Dye goede man en woude 's niet doen. Doen sloech die sone den man doot. Dat waren vrome kinderen, si hadden haren vader lief. Aldus syn 't al sotte luyden die haren wijfs, kinderen oft vrienden haer ziele bevelen, want hoe sy 't uutrechten siet men alle daghen wel.

Twee zonen wilden hun stervende vader beschermen tegen een schuldeiser. Zij wilden de schuld op zich nemen, en toen de man dat weigerde sloegen ze hem dood.

H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.

1554

Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 203.

Mets    Mets   

Joden    Joden   

Pylatum    Pylatum   

Metz    Metz   

2013-03-01 14:46:22