Hoofdtekst
Die .CXX. cluchte.
Te VENEGIËN was een coopman die somtijts uutreysde ende bleef een jaer oft drij uut. Ende op een tijt was hi eens langhe uut geweest, ende als hy wederom thuys quam, so vant hi een jonck, schoon knechtken in syn huys loepen, dwelck wit haer hadde. Die man seyde: 'Wiens is dit manneken, dat is warachtich een schoon, lustich ende poeselachtich kindeken.' Die vrou seide: 'Man, het is mijne. Daer sal ick u groote dinghen af seggen hoe dattet mi metten kinde vergaen is. Ick ben in den winter in den hof geweest ende hebbe met so grooter begeerten aen u ghedacht, dat mi dochte dat ick by u was. Ende hebbe een ysdroppel van den dack genomen ende geten. Ende daer af is dat kindt comen. Ende tot eenen teeken heete 't GLACIES YSDROPPE.' Die goede man sweech stille ende en woude niet veel woorden maken, want een man die syn vrouwe beschaemt, beschaemt hem selven. Hy dachte oock: 'Waer ick by haer gheweest, so en waer al sulcx niet gheschiet. Heb ick elders vremde potten gebroecken, so heeft sy thuys die cruycke ghebroecken.' Dese GLACIES wyes op ende worde groot. Die vader seyde op eenen tijt sijnder vrouwen: 'Wat sout ghy raden oft ick onsen sone met my name dat hi yet leerde.' De vrouwe sprac: 'Maer ghi moet sorghe voor hem dragen.' Die man voorde hem wech ende vercocht hem op die zee. Ende na langen tijt als hy wederom thuys quam, en bracht hi dat kindt niet. Die vrouwe seyde: 'Ach, waer hebt ghi den GLACIES ghelaten?' Die man seyde: 'Het is mi wonderlijck met hem vergaen. Het is eens op eenen dach seer heet geweest als wi in die zee waren. Ende verboot hem dat hi in 't schip niet met den blooten hoofde sitten soude, maer hi en heve 't niet gedaen ende is in die sonne geseten die hem seer op 't hooft gesteken heeft, also dat hi gesmolten is ende in de zee ghevloten. Ende ghelijck hi van den water comen is, also is hy wederom water worden.'
Te VENEGIËN was een coopman die somtijts uutreysde ende bleef een jaer oft drij uut. Ende op een tijt was hi eens langhe uut geweest, ende als hy wederom thuys quam, so vant hi een jonck, schoon knechtken in syn huys loepen, dwelck wit haer hadde. Die man seyde: 'Wiens is dit manneken, dat is warachtich een schoon, lustich ende poeselachtich kindeken.' Die vrou seide: 'Man, het is mijne. Daer sal ick u groote dinghen af seggen hoe dattet mi metten kinde vergaen is. Ick ben in den winter in den hof geweest ende hebbe met so grooter begeerten aen u ghedacht, dat mi dochte dat ick by u was. Ende hebbe een ysdroppel van den dack genomen ende geten. Ende daer af is dat kindt comen. Ende tot eenen teeken heete 't GLACIES YSDROPPE.' Die goede man sweech stille ende en woude niet veel woorden maken, want een man die syn vrouwe beschaemt, beschaemt hem selven. Hy dachte oock: 'Waer ick by haer gheweest, so en waer al sulcx niet gheschiet. Heb ick elders vremde potten gebroecken, so heeft sy thuys die cruycke ghebroecken.' Dese GLACIES wyes op ende worde groot. Die vader seyde op eenen tijt sijnder vrouwen: 'Wat sout ghy raden oft ick onsen sone met my name dat hi yet leerde.' De vrouwe sprac: 'Maer ghi moet sorghe voor hem dragen.' Die man voorde hem wech ende vercocht hem op die zee. Ende na langen tijt als hy wederom thuys quam, en bracht hi dat kindt niet. Die vrouwe seyde: 'Ach, waer hebt ghi den GLACIES ghelaten?' Die man seyde: 'Het is mi wonderlijck met hem vergaen. Het is eens op eenen dach seer heet geweest als wi in die zee waren. Ende verboot hem dat hi in 't schip niet met den blooten hoofde sitten soude, maer hi en heve 't niet gedaen ende is in die sonne geseten die hem seer op 't hooft gesteken heeft, also dat hi gesmolten is ende in de zee ghevloten. Ende ghelijck hi van den water comen is, also is hy wederom water worden.'
Onderwerp
AT 1362 - The Snow-Child   
ATU 1362 - The Snow-Child.   
Beschrijving
Een koopman bleef soms lange tijd van huis. Toen hij weer bij zijn vrouw kwam, zag hij een mooi kind met wit haar rondlopen. De vrouw beweerde dat zij met begeerte aan haar man had gedacht, en toen een ijsdruppel heeft gegeten. Zo is het kind verwekt. De man zei er niets van, maar toen het kind opgegroeid was nam hij het mee op reis. Hij verkocht hem op zee, en toen hij thuiskwam vertelde hij zijn vrouw dat hun kind gesmolten was.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 208.
The Snow-Child
Naam Overig in Tekst
Venegiën   
Glacies Ysdroppe   
Naam Locatie in Tekst
Venetië   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22
