Hoofdtekst
Die .CXLII. cluchte.
Een vrouwe hadde in haren maechdelijcken staet wat ghedaen dat haer altijt op 't hert lach, alsoe dat sy altijt suchten. Ende dye man vraechde haer dick wat haer ghebrac, maer sy en wou 't niet segghen. Op eenen tijt maecte haer dye man droncken, alsoe dat sij 't seyde wat haer op 't hert lach. Des anderen daechs, als 't dye man wederom vermaende, dat si gheseyt hadde, schaemde sy haer soe seer, dat sy haer selven verhinck.
Een vrouwe hadde in haren maechdelijcken staet wat ghedaen dat haer altijt op 't hert lach, alsoe dat sy altijt suchten. Ende dye man vraechde haer dick wat haer ghebrac, maer sy en wou 't niet segghen. Op eenen tijt maecte haer dye man droncken, alsoe dat sij 't seyde wat haer op 't hert lach. Des anderen daechs, als 't dye man wederom vermaende, dat si gheseyt hadde, schaemde sy haer soe seer, dat sy haer selven verhinck.
Beschrijving
Een vrouw had als maagd eens iets gedaan waar ze het later erg moeilijk mee had. Haar man wilde weten wat het was en voerde haar dronken om erachter te komen. Toen vertelde ze wat haar op het hart lag. Later schaamde ze zich zo erg dat ze zich verhing.
Bron
H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.
Commentaar
1554
Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 242.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22