CLUCHT185

Van die vierdaghen.

Die .CLXXXIII. cluchte.

Op eenen saterdach quam een jode in eens christen huys ende viel daer in een privaet daer hi op gaen woude. De kersten liep in des joden huys ende gaf 't sinen vrienden te kennen dat si hem uut helpen souden. Een seyde: 'Wi en dorven 't huyden niet doen, want het is onsen sabaoth oft onsen vierdach.' Nochtans ghinck een daer toe ende woude 't besien, oft ooc waer was. Ende als hi daer toe quam, seyde hy: 'Hoe syt ghi daer beneden comen?' Die jode antwoorde: 'En vraecht niet hoe ick hier in comen ben, maer ick vraghe hoe ic hier weder uut comen sal.' Hi seyde: 'Morghen so willen wi u nut helpen,' Des morgens quamen dye joden metten leederen ende wouden hem uut helpen. Doen seyde die kersten: 'Neen, neen, gy arme joden, het is huyden onsen vierdach. Het en mach niet syn, want ghisteren was 't uwen vierdach, so is 't huyden den onsen.' Aldus moeste die arme jode twee daghen in den drec steken.

Een Jood was eens op bezoek bij een Christen en viel toen in het toilet. De Christen ging de vrienden van de Jood vragen of ze hem eruit wilden helpen. Dat konden ze echter niet doen, omdat het sabbat was. De volgende dag wilden ze hem eruit helpen, maar dat mocht niet van de Christen: het was immers zondag, de christelijke feestdag. De Jood moest dus twee dagen in de drek zitten.

H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.

1554

Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 389

Jood    Jood   

Christen    Christen   

2013-03-01 14:46:22