Hoofdtekst
De vuurman
't Was omstreeks 1870, in een vredig dorpje aan de Roer, dat de volgende gebeurtenis zich afspeelde. Een boer ploegde geregeld een stuk land van de buur mee en had zich zo na een jaar tijd een aardig stukje grond toegeëigend en de grenslijn verlegd. Dit alles geschiedde natuurlijk met de grootst mogelijke omzichtigheid. De oneerlijke man verwisselde intussen het tijdelijke met het eeuwige. Maar zulke lieden hadden, naar men zei, geen rust... Dit kwam inderdaad uit. De avond na de begrafenis zagen een paar mannen, die nog wat stonden te praten, een gedaante van het kerkhof komen; hij droeg een bol vuur op de schouders en liep zachtjes jammerend over de weg . . . 'Waar kan ik hem leggen?... Waar kan ik hem brengen?'... Verder liep de gedaante naar het land van de pasgestorven boer toe. Daar zag men de vuurman werken. Toen men de volgende morgen ging kijken, stelde men vast dat de grenspalen verzet waren. De boer had zijn kans om zijn schuld uit te boeten aanvaard, want er was door beide partijen al hevig ruzie gemaakt, ja zelfs een vrijerij raakte hierdoor uit. Maar nadat de vuurman zijn werk had verricht, hoorde men nooit meer het akelige gehuil, dat op die ene nacht de mensen tot zelfs in hun huizen had doen huiveren.
't Was omstreeks 1870, in een vredig dorpje aan de Roer, dat de volgende gebeurtenis zich afspeelde. Een boer ploegde geregeld een stuk land van de buur mee en had zich zo na een jaar tijd een aardig stukje grond toegeëigend en de grenslijn verlegd. Dit alles geschiedde natuurlijk met de grootst mogelijke omzichtigheid. De oneerlijke man verwisselde intussen het tijdelijke met het eeuwige. Maar zulke lieden hadden, naar men zei, geen rust... Dit kwam inderdaad uit. De avond na de begrafenis zagen een paar mannen, die nog wat stonden te praten, een gedaante van het kerkhof komen; hij droeg een bol vuur op de schouders en liep zachtjes jammerend over de weg . . . 'Waar kan ik hem leggen?... Waar kan ik hem brengen?'... Verder liep de gedaante naar het land van de pasgestorven boer toe. Daar zag men de vuurman werken. Toen men de volgende morgen ging kijken, stelde men vast dat de grenspalen verzet waren. De boer had zijn kans om zijn schuld uit te boeten aanvaard, want er was door beide partijen al hevig ruzie gemaakt, ja zelfs een vrijerij raakte hierdoor uit. Maar nadat de vuurman zijn werk had verricht, hoorde men nooit meer het akelige gehuil, dat op die ene nacht de mensen tot zelfs in hun huizen had doen huiveren.
Onderwerp
SINSAG 0195 - Der Grenzsteinversetzer als feuriger Wiedergänger
SINSAG 0195 - Der Grenzsteinversetzer als feuriger Wiedergänger
Beschrijving
Een boer, die tijdens zijn leven, land van zijn buurman afgepikt had, komt na zijn begrafenis spoken met een bol vuur op de schouders, vragend: "Waar kan ik hem leggen?" Hij verzet de grenspalen en is verlost.
Bron
Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Nederlands Limburg, Utr./Antw.1981, 47f N°2.9
Motief
E345.1 - Dead returns to replace boundary marks he has removed.
E345.1 - Dead returns to replace boundary marks he has removed.
Commentaar
1952
Der Grenzsteinversetzer als feuriger Wiedergänger
Jef Notermans, 1952 in: Limburg 31 N°4, 75
Naam Locatie in Tekst
Roer
Roer
Datum Invoer
2013-03-01 14:50:22