VVUNL299 - De wondersteen

De wondersteen

Te Joost bij Echt ligt 'n witte hoeve, 'Kloosterhof' genaamd. Eertijds zou het bewoond zijn geweest door Tempeliers. In de tijden der Montfortse drossaards werd bij een geschil tussen overste en drossaard 't hele klooster uitgemoord, 't gebouw deerlijk verwoest en vernield. Voor de deur der hoeve vindt men nu nog een grote tafelsteen; op de vier hoeken, duidelijk zichtbaar, uitgekapte kruisjes. Deze steen was de altaarsteen der vroegere paterskapel. Toen dit bouwvallige kloosterdeel werd ingericht voor hoeve, verpachtte de heer de boerderij aan een boer. Daar hij de mooie arduinsteen gaarne op zijn kasteel wilde hebben, vermeldde hij bij de pachtconditiën dat de halfman verplicht zou zijn de steen naar zijn kasteel te vervoeren.
Dit werd aangenomen en was 't eerste werk. 't Paard werd ingespannen en de steen op een kar geladen, maar hoe 't trekdier ook zijn best deed, de kar was niet voort te krijgen. Een tweede paard werd voorgespannen, maar 't hielp evenmin. Enige boeren uit de omtrek leenden hun dieren, maar wat men deed, de steen was niet te vervoeren, ofschoon slechts (. . .) man nodig waren geweest om hem op te tillen. De wondere steen bleef sindsdien voor de deur liggen en doet nu dienst als drempel.

Een altaarsteen blijkt onvervoerbaar en wordt als drempel gebruikt.

Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Nederlands Limburg, Utr./Antw.1981, 136f N°7.5

D1654.1 - Stone (rock) refuses to be moved.    D1654.1 - Stone (rock) refuses to be moved.   

13 november 1920

Frits Smeets (F.S.), in: Limburgs Leven I, N°30, p. 6 (13-11-1920)

Joost    Joost   

Kloosterhof    Kloosterhof   

Tempeliers    Tempeliers   

Echt    Echt   

Montfort    Montfort   

2013-03-01 14:50:22