Hoofdtekst
De dolende dief
'Op de boskant' doolde vroeger 'n geheimzinnig man, die in zijn handen steeds een zware steen meesjouwde. Aan de afgelegen huisjes klopte hij wel eens aan te middernacht en verzocht de bewoners ieder jaar een paar blikken schoenen te leveren. Lederen waren te gauw versleten, daar hij steeds doolde door stronken van afgekapte dennen of wissen. Ook over de opgedolven keien uit de landerijen en ontginningen.
De arme doler had rust noch duur, en om zijn geheimzinnigheid en onbekendheid, baden de mensen als ze hem op zijn blikken schoenen hoorden naderen. Zuchtend sprak hij, steeds de zware steen meesjouwend: 'Waar leg ik hem en waar breng ik hem?' Weer eens een avond kwam hij op zijn weg een dronken knecht tegen van een nazijnde hoeve, en weder zuchtte de doler zijn altijd eendre woorden. De knecht, korzelig over zichzelf, niet denkend aan de geheimzinnige man bij hem, antwoordde: 'Leg hem pot . . . waar je hem gekregen hebt!' Klepperend en ratelend op zijn blikken schoeisel, vluchtte de doler plots ijlend heen. De volgende morgen verscheen hij op de hoeve om de knecht te danken. Hij had hem door zijn spontane uitdrukking gered. De doler had nl. de grenspalen van zijn land verlegd en moest daarom zo boeten.
'Op de boskant' doolde vroeger 'n geheimzinnig man, die in zijn handen steeds een zware steen meesjouwde. Aan de afgelegen huisjes klopte hij wel eens aan te middernacht en verzocht de bewoners ieder jaar een paar blikken schoenen te leveren. Lederen waren te gauw versleten, daar hij steeds doolde door stronken van afgekapte dennen of wissen. Ook over de opgedolven keien uit de landerijen en ontginningen.
De arme doler had rust noch duur, en om zijn geheimzinnigheid en onbekendheid, baden de mensen als ze hem op zijn blikken schoenen hoorden naderen. Zuchtend sprak hij, steeds de zware steen meesjouwend: 'Waar leg ik hem en waar breng ik hem?' Weer eens een avond kwam hij op zijn weg een dronken knecht tegen van een nazijnde hoeve, en weder zuchtte de doler zijn altijd eendre woorden. De knecht, korzelig over zichzelf, niet denkend aan de geheimzinnige man bij hem, antwoordde: 'Leg hem pot . . . waar je hem gekregen hebt!' Klepperend en ratelend op zijn blikken schoeisel, vluchtte de doler plots ijlend heen. De volgende morgen verscheen hij op de hoeve om de knecht te danken. Hij had hem door zijn spontane uitdrukking gered. De doler had nl. de grenspalen van zijn land verlegd en moest daarom zo boeten.
Onderwerp
SINSAG 0404 - Wo soll ich ihn hinsetzen?
SINSAG 0404 - Wo soll ich ihn hinsetzen?
Beschrijving
Een ronddoler, een grenspaalverzetter, wordt verlost door een korzelige knecht, die zegt: "Leg hem pot[verdorie], waar je hem gekregen hebt!"
Bron
Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Nederlands Limburg, Utr./Antw.1981, 137 N°7.6
Motief
E345.1.a
E345.1.a
M202.1 - Promise to be fulfilled when iron shoes wear out.
M202.1 - Promise to be fulfilled when iron shoes wear out.
Commentaar
4 december 1920
Wo soll ich ihn hinsetzen?
Frits Smeets (F.S.), in: Limburgs Leven I, N°33, p. 6 (4-12-1920)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22