Hoofdtekst
Behekst
In ein van oos schoeèn Limburgsche durpkes woard den hièr Pastoeèr ins lestig gevalle door eine van zien parochianen. Woè et jus gebeurd is zal iech ug mer neet verrouje. Mit ei gans beteuterd gezieg zag heer tegen den Herder: "Hièr Pastoeèr, zot geer neet zoeè goot wille zeen en bei oes den hiele kroum komme zaegene, want iech kin et miech neet anders dinke of alles ies behekst en iech zal uch jus alles vertèlle wat iech weit, dan kont geer zelf oordeile. De keu in de stal zeen de hieèl nach aan 't rammele aan de krup en veer in 't hoes kinnen os ouch neet mieë stil houwe, iech weit et neet, iech hub al van alles gedach, me de gedachte, dat veer van de koeè hand geraakt zeen, lieèt mich neet mieè los."
"Es dat zoeè ies, zulle veer ins moote zeen," zag den hièr Pastoeèr, dae euver 't algemein nog al eine gooie kiek op de zaak heet, en aug zien parochiane kant, want 't wour toch eine van zien schoup, dach bie zien eige, "dièi hekserie zal waal urgens anders te zeuke zeen" en ging dadelijk wiei ziene beheksde parochiaan voerd wour der nao toe, me hae noum eine kortere waeg es den andere, woedoor hae nog veur de beheksde op zien plaats wour, en dach bie zien eige: "klop mer neet lang, dan trapeerste ze misschien nog op 't nes." En zien gedachte woure jus gewaes, want wie heer de deur opemaakde wour de vrouw aan 't schroebe dat 't kraakde, want me koes den hièr Pastoeèr toch neet ontvangen es alles onut wour. "Dag medemke, wat zeet geer druk aan de poets!" "Ja wit geer Hièr, iech houw de man nao uch geschikt, dat geer ins koumt 't hoes zaegene, want veer geleuve wurkelik dat alles behekst ies."
"Dat hub iech gehoord van de man, dae wour jus bie miech en dan zulle veer dadelijk mer ins goun zeen in de koostal." Onder dat bedrief wour de man auch heim komme en verwonderde ziech dat den hièr Pastoeèr al dou wour. Ze ginge same nou de stal in me wiei de vrouw de deur oupe maakde houw den Hièr mit einen ougopslaag de hekserie al gezeen, want die erm keu houwe houre op de pens van eine vinger lank van den ermood. Doe zag den Herder: "me mien leef luj voord deer neet te forsch, miech tunk zoeè. Mè miene leeven Hièr, ze kriege noe neet te veul. Wit geer dan wat geer dood, voort diei keu stief dan ies auch de hekserie oet de koostal eweg." Ze keeke waal raar alletwieè, me ze gleufde toch wat den hièr Pastoeèr zag.
"Noe zulle veer mer ins nao binne goun" en den Hièr dach: "gank mer veur dan stuure ze miech ten minste neet in mie veurnumme" en wup wour er binne en op 't zelfde moment houw er mèt ziene wandelstek 't beddegoot 't understebouve geworpe en zoog auch hie mit ei kinnersoug, dat hie zaegene nieks holp, want 't kriebelden em al aan alle kent en zag taege zien beheksde schoup: "Mien leef vrouw, hie hulp geine wiewater, hie bereikt ger mieè mit zeip en beurstel." Ze keke waal ei bieteke beteuterd en dachte: "hulp 't neet, schaa kinet in gei geval."
Wie den hièr Pastoeèr toes koum merkden er dat ter ziech neet in zien parochianen verdould had, want er had eine gooie kiek op de zaak en dat haet ter vandaag nog, want er haet verscheiie kier ziene vinger moote naat make ier er van de hekserie verlost wour.
In ein van oos schoeèn Limburgsche durpkes woard den hièr Pastoeèr ins lestig gevalle door eine van zien parochianen. Woè et jus gebeurd is zal iech ug mer neet verrouje. Mit ei gans beteuterd gezieg zag heer tegen den Herder: "Hièr Pastoeèr, zot geer neet zoeè goot wille zeen en bei oes den hiele kroum komme zaegene, want iech kin et miech neet anders dinke of alles ies behekst en iech zal uch jus alles vertèlle wat iech weit, dan kont geer zelf oordeile. De keu in de stal zeen de hieèl nach aan 't rammele aan de krup en veer in 't hoes kinnen os ouch neet mieë stil houwe, iech weit et neet, iech hub al van alles gedach, me de gedachte, dat veer van de koeè hand geraakt zeen, lieèt mich neet mieè los."
"Es dat zoeè ies, zulle veer ins moote zeen," zag den hièr Pastoeèr, dae euver 't algemein nog al eine gooie kiek op de zaak heet, en aug zien parochiane kant, want 't wour toch eine van zien schoup, dach bie zien eige, "dièi hekserie zal waal urgens anders te zeuke zeen" en ging dadelijk wiei ziene beheksde parochiaan voerd wour der nao toe, me hae noum eine kortere waeg es den andere, woedoor hae nog veur de beheksde op zien plaats wour, en dach bie zien eige: "klop mer neet lang, dan trapeerste ze misschien nog op 't nes." En zien gedachte woure jus gewaes, want wie heer de deur opemaakde wour de vrouw aan 't schroebe dat 't kraakde, want me koes den hièr Pastoeèr toch neet ontvangen es alles onut wour. "Dag medemke, wat zeet geer druk aan de poets!" "Ja wit geer Hièr, iech houw de man nao uch geschikt, dat geer ins koumt 't hoes zaegene, want veer geleuve wurkelik dat alles behekst ies."
"Dat hub iech gehoord van de man, dae wour jus bie miech en dan zulle veer dadelijk mer ins goun zeen in de koostal." Onder dat bedrief wour de man auch heim komme en verwonderde ziech dat den hièr Pastoeèr al dou wour. Ze ginge same nou de stal in me wiei de vrouw de deur oupe maakde houw den Hièr mit einen ougopslaag de hekserie al gezeen, want die erm keu houwe houre op de pens van eine vinger lank van den ermood. Doe zag den Herder: "me mien leef luj voord deer neet te forsch, miech tunk zoeè. Mè miene leeven Hièr, ze kriege noe neet te veul. Wit geer dan wat geer dood, voort diei keu stief dan ies auch de hekserie oet de koostal eweg." Ze keeke waal raar alletwieè, me ze gleufde toch wat den hièr Pastoeèr zag.
"Noe zulle veer mer ins nao binne goun" en den Hièr dach: "gank mer veur dan stuure ze miech ten minste neet in mie veurnumme" en wup wour er binne en op 't zelfde moment houw er mèt ziene wandelstek 't beddegoot 't understebouve geworpe en zoog auch hie mit ei kinnersoug, dat hie zaegene nieks holp, want 't kriebelden em al aan alle kent en zag taege zien beheksde schoup: "Mien leef vrouw, hie hulp geine wiewater, hie bereikt ger mieè mit zeip en beurstel." Ze keke waal ei bieteke beteuterd en dachte: "hulp 't neet, schaa kinet in gei geval."
Wie den hièr Pastoeèr toes koum merkden er dat ter ziech neet in zien parochianen verdould had, want er had eine gooie kiek op de zaak en dat haet ter vandaag nog, want er haet verscheiie kier ziene vinger moote naat make ier er van de hekserie verlost wour.
Onderwerp
TM 3117 - De kwade hand (het boze oog) 
TM 3117 - De kwade hand (het boze oog) 
Beschrijving
De pastoor wordt gevraagd de stal te komen zegenen, omdat de koeien behekst zijn. Hij gaat kijken en stelt vast, dat er sprake is van verwaarlozing en beveelt aan de boel met water en borstel te reinigen.
Bron
Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Nederlands Limburg, Utr./Antw.1981, 178f N°10.11
Motief
G265.6.2 - Witch causes cattle to behave unnaturally.
G265.6.2 - Witch causes cattle to behave unnaturally.
G271.2.4 - Priestly exorcism for witch.
G271.2.4 - Priestly exorcism for witch.
Commentaar
februari 1913
De kwade hand (het boze oog)
M. W.H.V. in: Veldeke jg. 5 N°27 (febr. 1931), 214f
Naam Overig in Tekst
Limburgs
Limburgs
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20