Hoofdtekst
Weerwolven.
Ik 'èn mijn moeder nie lank gekend. Z' is gestorven in 't jaar da'nk mijn êêste kommienie gedaan èn, maar ik weet nog goed de' ze altijd vertelde-n van Ossaart in van wjèrwolven, in wij stongen d'r ammaal rond, in luisteren, da' begrijpte.
Dan vertelde-n ze van die jongers, da' waren wjèrwolven, in die wisten ulder uur, in dan mochten ze weg. An'ze dan bij ulder meid waren Sondaasavens, dan mochten z' in eens weg in dan gebeurde-n 't an 'ze trugkwamen dan de rôôie draaien van 'ne sjal tussen ulder tanden zaten.
Ik 'èn mijn moeder nie lank gekend. Z' is gestorven in 't jaar da'nk mijn êêste kommienie gedaan èn, maar ik weet nog goed de' ze altijd vertelde-n van Ossaart in van wjèrwolven, in wij stongen d'r ammaal rond, in luisteren, da' begrijpte.
Dan vertelde-n ze van die jongers, da' waren wjèrwolven, in die wisten ulder uur, in dan mochten ze weg. An'ze dan bij ulder meid waren Sondaasavens, dan mochten z' in eens weg in dan gebeurde-n 't an 'ze trugkwamen dan de rôôie draaien van 'ne sjal tussen ulder tanden zaten.
Onderwerp
SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.
SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch. 
Beschrijving
Weerwolven wisten hun uur, dat ze weg moesten; als ze dan bij hun meisje terugkwamen, hadden ze rode draden van een sjaal tussen de tanden zitten.
Bron
J.R.W. en M. Sinninghe: Zeeuwsch sagenboek. Zutphen 1933, p. 155
Commentaar
voor 1933
vertelster geboren in 1902
Das zerbissene Tuch.
Naam Overig in Tekst
Ossaart
Ossaart
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20