Hoofdtekst
Jan Tsjoelker fan 'e Rottefalle fortelde:
Jan brocht sneins altyd de krante by de doomny yn Surhuzum. Dy doomny wie âld-feint en hy wenne mei syn suster, dy't âld-faem wie.
Op in snein brocht Jan de krante dêr wer hinne. De suster nom him oan.
"Moai weer, Jan, hè?" sei se.
"Ja," sei Jan, "in merakel, sok moai waer."
"Een mirakel, dat mag je niet zeggen. Onze lieve Heer verkoopt geen mirakels", sei se.
"O né?" sei Jan, "hwat ha jo dan ûnder 'e skelk?"
Jan brocht sneins altyd de krante by de doomny yn Surhuzum. Dy doomny wie âld-feint en hy wenne mei syn suster, dy't âld-faem wie.
Op in snein brocht Jan de krante dêr wer hinne. De suster nom him oan.
"Moai weer, Jan, hè?" sei se.
"Ja," sei Jan, "in merakel, sok moai waer."
"Een mirakel, dat mag je niet zeggen. Onze lieve Heer verkoopt geen mirakels", sei se.
"O né?" sei Jan, "hwat ha jo dan ûnder 'e skelk?"
Beschrijving
Jan Tsjoelker bracht de krant rond bij de dominee en zijn zuster, die samenwoonden en allebei vrijgezel waren. Op een dag bracht Jan de krant en gaf hem aan de zuster. Jan noemde het mooie weer een 'mirakel' . Volgens de zuster verkoopt Onze lieve Heer geen mirakels, maar Jan zag er wel een onder haar schort.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 966, verhaal 12 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
7 januari 1973
Naam Overig in Tekst
Jan Tsjoelker   
de Rottefalle   
God   
Onze Lieve Heer   
Naam Locatie in Tekst
Surhuzum   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
