Hoofdtekst
Myn suster hie in jonkje yn 't stêdssikenhûs yn Ljouwert to lizzen. Dat wie tige min. Myn suster wenne sels ek yn Ljouwert. Doe krigen se biricht dat de tastân fan it bern krityk wie.
Myn swager wie hastich en sei tsjin myn suster: "Toe, dû mast oanmeitsje. Wy matte der hinne foardat it to let is."
Mar myn suster sei kalm: "It hoeft net mear, hwant ús jonkje is al wei. Ik ha sjoen dat se de tekkentsjes fan it ledekantsje al bûten brocht ha."
Myn swager wie hastich en sei tsjin myn suster: "Toe, dû mast oanmeitsje. Wy matte der hinne foardat it to let is."
Mar myn suster sei kalm: "It hoeft net mear, hwant ús jonkje is al wei. Ik ha sjoen dat se de tekkentsjes fan it ledekantsje al bûten brocht ha."
Onderwerp
SINSAG 0489 - Das zweite Gesicht   
Beschrijving
De zuster van de vertelster had een zoontje dat in het ziekenhuis lag. Zij en haar man kregen bericht dat de toestand van hun kind kritiek was. De man wilde zich haasten naar het ziekenhuis, maar zijn vrouw bleef rustig. Zij had gezien dat de lakentjes van het ledikantje naar buiten gebracht werden: hun zoontje was dus al dood.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 967, verhaal 7 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
8 januari 1973
Das zweite Gesicht
Naam Locatie in Tekst
Leeuwarden   
Ljouwert   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
