CJ099913

Der wie in feestje op in doarp. Yn dat doarp wenne in faem, dy tsjinne by in boer. Hja sei de moarns: "Joun gean ik nei it feest ta en dan kom ik mei in feint thús, as is 't de duvel ek."
Hja rekke nei dat feest ta. Doe kom dêr op 't lêst in feintsje by har, in kreas feintsje, knap fan snute en earen. Dy gong mei har nei hûs ta.
Mar de boer seach fuort wol dat it gjin goed spul wie. Hy sei tomûk tsjin har. "Dû hast de kweade by dy. Wês foarsichtich. Mast my fortelle hwat er dy freget."
Doe't it feintsje fuort gong, gong de faem nei de boer ta.
"Hy wol datselde ha hwat ik moarnmoarne fan bêd ôf it earste byn", sei se.
"Moai sa," sei de boer, "moarnmoarne, út bêd wei, mast dy earst net oanklaeije en gjin hoasbannen om 'e skonken bine, mar dû mast nei de skuorre ta gean en in bân lizze om in grude strie." Dat hat dy faem doe dien en sa wie se net yn 'e macht fan 'e kweade kom.

VDK 1191B* - Het eerste wat gebonden wordt    VDK 1191B* - Het eerste wat gebonden wordt   

Een meisje, dat bij een boer dient, gaat naar een feest en hoopt met een man terug te komen, al is het de duivel zelf. Inderdaad ointmoet ze een knappe man die met haar mee terug gaat. De boer ruikt onraad en vraagt haar goed op te letten wat de man haar vraagt te doen. Even later vertelt ze dat hij wil hebben wat zij de volgende morgen het eerste bindt. De boer zegt haar 's morgens zonder kleren (dus ook zonder kousen) naar de schuur te gaan en daar een band om een bos stro te leggen. Zo ontkomt ze aan de kwade macht van de duivel.

Collectie Jaarsma, verslag 999, verhaal 13 (archief Meertens Instituut)

6 april 1973

Het eerste wat gebonden wordt

2013-03-01 14:46:21