Hoofdtekst
Der wie in frou, dy hie in houtene skonk. Doe't hja yn 'e sinten kamen krige se dêr in gouden skonk foar yn 't plak. Dy wie folle better. Mar doe forstoar dat minske en hja waerd biïerdige. Doe hâldde har man dy gouden skonk.
Doe't der in tiidsje forroun wie kaem dy frou alle jounen by har man. Dan sei se: "Mijn been! Mijn been! Nu heb ik er maar één!"
Dat gebeurde krekt sa faek oant de man har de gouden skonk mei joech. Earder krige dat minske gjin rêst.
Doe is hja der net wer west.
Doe't der in tiidsje forroun wie kaem dy frou alle jounen by har man. Dan sei se: "Mijn been! Mijn been! Nu heb ik er maar één!"
Dat gebeurde krekt sa faek oant de man har de gouden skonk mei joech. Earder krige dat minske gjin rêst.
Doe is hja der net wer west.
Onderwerp
AT 0366 - The man from the gallows   
ATU 0366 - The Man from the Gallows.   
Beschrijving
Een vrouw had een houten been. Toen ze wat meer geld had kreeg ze er een van goud, die veel beter was. Na haar dood en begrafenis hield haar man het gouden been. Maar na een tijdje kwam ze iedere dag terug bij hem al zeggend: "mijn been, mijn been, nu heb ik er maar een". Pas toen de man het gouden been aan haar meegaf kreeg ze rust en is ze nooit meer teruggekomen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1001, verhaal 23 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
10 april 1973
The man from the gallows; en AT 0780: The singing bone.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
