Hoofdtekst
Doe't ik sa'n 16 jier âld wie gong ik faek mei myn bruorren to poeren nei de Swemmer. Wy leinen dan meastal mei 't boatsje by de Spoarbrêge.
Tusken de treinen tusken 11 en 12 ûre yn 'e nacht kaem altyd in swart beest. Dat like op in houn, mar 't wie dochs net in houn. It dier wie rûch en 't hie in lange rûge sturt, dy't him yn in bôge oer de groun sleepte.
Wy wienen der bang foar en doarsten net earder by de brêge to kommen as dat dier wer fuort wie. Hwant wy tochten: oars kin er wolris by ús boatsje komme.
Tusken de treinen tusken 11 en 12 ûre yn 'e nacht kaem altyd in swart beest. Dat like op in houn, mar 't wie dochs net in houn. It dier wie rûch en 't hie in lange rûge sturt, dy't him yn in bôge oer de groun sleepte.
Wy wienen der bang foar en doarsten net earder by de brêge to kommen as dat dier wer fuort wie. Hwant wy tochten: oars kin er wolris by ús boatsje komme.
Onderwerp
SINSAG 0333 - Spuktier erschreckt Wanderer (und begleitet ihn).   
Beschrijving
Mijn broer en ik gingen vroeger vaak vissen met een bootje. Maar tussen de trein van 11 en 12 uur 's nachts was daar bij de spoorbrug vaak een zwart beest dat leek op een hond. Het had een lange ruige staart die in een boog over de grond sleepte. We waren bang en wachtten net zolang tot het spookbeest verdwenen was.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1004, verhaal 3 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
3 mei 1973
Spuktier erschreckt Wanderer
Naam Overig in Tekst
Swemmer   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
