Hoofdtekst
Der wie ris in earme skuonmakker, dy hie tige forlet fan jild. Tichteby wenne in pastoar, en dy hie in hiele protte jild.
De skuonmakker wist wol hwer't dy pastoar it jild sitten hie. Op in kear gong er nei dy pastoar ta op bisite. 't Wie jountiid. Mar 't wie him om 't jild to rêdden.
Op in stuit helle er in kneppel tofoarskyn en dêr sloech er de pastoar mei dea. Mar dat hie syn bidoeling net west. Hy hie him yn 'e sûze ha wold.
Doe't de pastoar dêr lei gong de skuonmakker nei 't kaske ta dêr't it jild yn siet en nom it dêr wei. Mar hy tocht: Hoe mat ik nou mei de pastoar oan?
Doe tilde er it lyk op en brocht it by de buorman op 'e w.c. It húske stie bûtendoar, dat dat gong nochal maklik. En dêrnei gong er mei it jild nei hûs ta.
Mar de buorman, dy moest dyselde jouns noch nei 't húske ta. Doe't er dêr kom siet dêr in keardel. Hy werom nei 't wiif ta. "Nou is 't ek hwat," sei er, "der sit in fremde keardel op 't húske." It wiif krige in lantearne en ljochte him by, doe't se togearre nei 't húske ta gongen.
Doe seagen se dat it de pastoar wie dy't dêr siet. En hy wie dea. "Hoe matte wy hjir mei", seinen se. Hwant as it bikend woarde dat de pastoar dea op hàr húske siet, koenen se wolris fortocht wurde fan moart.
It minske sei: "Ik wyt wol ried. Dû hast in ezel, dy is blyn. Dêr sette wy de pastoar op en dan rint de ezel wol nei stêd ta. Dêr komt er wei, hy kin 't paed blyn wol fine."
"Ja," sei de man, "dêr seist sahwat. Dan binne wy it saekje kwyt."
Doe setten se de pastoar op 'e ezel. Se joegen de ezel in triuwke en dêr roan it dier hinne, moai de kant nei de stêd út.
De oare moarns kom de ezel mei de pastoar der op yn 'e stêd oan. It wie dêr krekt merk.
Dêr stie in koopman, dy hie allegear diggelguod útstald. Dy rôp lûd: "Wie wil er mijn pannen en potten kopen?"
Hoe koe 't sa raer? De ezel roan der dwars trochhinne, dat alles rekke yn gruzeleminten.
De koopman wie razend. Hy naem syn stok en sloech dêr de pastoar mei. Dat kom sa bot oan, dat hy tûmele fan 'e ezel. Dêr lei er langút op 'e groun. Dea.
Ja, en doe kommen de plysjes en dy arrestearden dy koopman en namen him mei.
(dit verhaal is niet volledig)
De skuonmakker wist wol hwer't dy pastoar it jild sitten hie. Op in kear gong er nei dy pastoar ta op bisite. 't Wie jountiid. Mar 't wie him om 't jild to rêdden.
Op in stuit helle er in kneppel tofoarskyn en dêr sloech er de pastoar mei dea. Mar dat hie syn bidoeling net west. Hy hie him yn 'e sûze ha wold.
Doe't de pastoar dêr lei gong de skuonmakker nei 't kaske ta dêr't it jild yn siet en nom it dêr wei. Mar hy tocht: Hoe mat ik nou mei de pastoar oan?
Doe tilde er it lyk op en brocht it by de buorman op 'e w.c. It húske stie bûtendoar, dat dat gong nochal maklik. En dêrnei gong er mei it jild nei hûs ta.
Mar de buorman, dy moest dyselde jouns noch nei 't húske ta. Doe't er dêr kom siet dêr in keardel. Hy werom nei 't wiif ta. "Nou is 't ek hwat," sei er, "der sit in fremde keardel op 't húske." It wiif krige in lantearne en ljochte him by, doe't se togearre nei 't húske ta gongen.
Doe seagen se dat it de pastoar wie dy't dêr siet. En hy wie dea. "Hoe matte wy hjir mei", seinen se. Hwant as it bikend woarde dat de pastoar dea op hàr húske siet, koenen se wolris fortocht wurde fan moart.
It minske sei: "Ik wyt wol ried. Dû hast in ezel, dy is blyn. Dêr sette wy de pastoar op en dan rint de ezel wol nei stêd ta. Dêr komt er wei, hy kin 't paed blyn wol fine."
"Ja," sei de man, "dêr seist sahwat. Dan binne wy it saekje kwyt."
Doe setten se de pastoar op 'e ezel. Se joegen de ezel in triuwke en dêr roan it dier hinne, moai de kant nei de stêd út.
De oare moarns kom de ezel mei de pastoar der op yn 'e stêd oan. It wie dêr krekt merk.
Dêr stie in koopman, dy hie allegear diggelguod útstald. Dy rôp lûd: "Wie wil er mijn pannen en potten kopen?"
Hoe koe 't sa raer? De ezel roan der dwars trochhinne, dat alles rekke yn gruzeleminten.
De koopman wie razend. Hy naem syn stok en sloech dêr de pastoar mei. Dat kom sa bot oan, dat hy tûmele fan 'e ezel. Dêr lei er langút op 'e groun. Dea.
Ja, en doe kommen de plysjes en dy arrestearden dy koopman en namen him mei.
(dit verhaal is niet volledig)
Onderwerp
AT 1537 - The Corpse Killed Five Times 
AT 1537 - The Corpse Killed Five Times 
ATU 1537 - The Corpse Killed Five Times.
ATU 1537 - The Corpse Killed Five Times.
Beschrijving
Een schoenmaker was erg arm. In de buurt woonde een pastoor met veel geld. Op een avond ging de schoenmaker op visite bij de pastoor om het geld te stelen. Hij sloeg de pastoor per ongeluk zo hard dat die stierf. Om van het lijk af te zijn legde hij het bij de buren in het wc-huisje. Toen de buurman moest zag hij iemand zitten, riep zijn vrouw erbij, en toen ze zagen wat er gebeurd was, namen ze hun blinde ezel, bonden de pastoor erop, en stuurden de ezel in de richting van de stad. Daar had een koopman al zijn potten en panenn uitgestald. De ezel liep er dwars doorheen, waarop de koopman zo kwaad werd dat hij de pastoor van de ezel sloeg: dood. De politie kwam en arresteerde de koopman.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1009, verhaal 5 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
8 mei 1973
The Corpse Killed Five Times
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21