Hoofdtekst
Der wie ris in faem dy moest yn 'e kream. Dat woe se keare en dêrom gong se nei dokter ta. Dokter sei: "Liz mar in stik iis op 'e bûk."
Dat die har frijer, mar 't joech neat. Doe wèr nei dokter. Dokter kaem wer. Hy sei: "Der is dochs gjin salve oan to striken, hwant de jonge stiet dêr al to hanbûtsen. Dy kin de waermte net hâlde."
Dat die har frijer, mar 't joech neat. Doe wèr nei dokter. Dokter kaem wer. Hy sei: "Der is dochs gjin salve oan to striken, hwant de jonge stiet dêr al to hanbûtsen. Dy kin de waermte net hâlde."
Beschrijving
Een zwangere vrouw gaat naar de dokter om het tij nog te keren. Die raadt haar aan een stuk ijs op haar buik te leggen. Haar vrijer deed het, maar het hielp niet. Opnieuw werd de dokter erbij gehaald. Maar die zei dat er al niets meer aan te doen was: het jongetje was zich al aan het warmslaan tegen al die kou.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1011, verhaal 2 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
10 mei 1973
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21