Hoofdtekst
Der wie in boer, dy hie fuort west. 't Wie hartstikke nacht doe't er werom kaem en hy rekke 't paed alhiel bjuster.
't Wie yn 'e winter en der lei in dikke laech snie. Sûnder dat hy der erch yn hie skeat er oan 'e hals ta yn in feart, dy't fol lei mei snie. Hy koe der noait wer útkomme.
De boer woarde dea-angstich en yn syn angst bigoun er to bidden en doe sei er: "Hear, help my hjir wei. Ik ha myn allerbêste kou der foar oer. Dy forkeapje 'k en it jild dat ik der foar bar goai ik yn 'e tsjerkepong."
Wûnder boppe wûnder rekke dy boer dochs út 'e sleat wei. Hy foun it rjochte paed ek wer om nei hûs ta en hy wie sa bliid as in protter dat hy sa fan 'e dea ûntkaem wie.
Mar de oare deis, doe kaem it him wer yn 't sin dat er bidden hie en syn kou biloofd hie oan ús leaven Hear.
Mar tagelyk bigoun er yn himsels to laitsjen. Hy sei: "Hjir kin 'k wol hwat op fine."
Doe liet er de koopman komme en hy sei tsjin 'e koopman: "Nou kinne jo twa dingen fan my keapje: "Myn allerbêste koe en dat jonge geitsje dat dêr stiet."
Doe sei de koopman: "Ik mat earst wite hwatstû der foar fregeste."
Doe sei de boer: "Dy bêste koe dy't dêr stiet, dêr jowst my in goune foar. En dû jowst my hûndert goune foar de geit."
Doe tocht dy koopman: "Hwat in aparte keardel is dy boer."
Mar 't kaem him op 't selde del. Hy sei tsjin 'e boer: "Gelok!" De koe en de geit wienen forkocht.
De sneins dêroan kaem de boer wer yn tsjerke. Doe't se mei de ponge bylâns kamen die er dêr in goune yn.
Hy tinkt: "Sjesa, nou haw ik oan myn forplichtings foldien."
Mar hwat wol 't gefal? Dy doomny hâldt dêr dy moarns in preek dy't nau forbân hâldt mei de sitewaesje fan 'e boer. Yn dy preek warskôget de doomny ôfgryslik foar de sûnde dy't op dy menear bidreaun wurde kin.
De boer hat nou gjin rêst mear. De doomny hat him by 't geweten grypt en as de ponge foar de twadde kear bylâns giet docht er fan klearebare angst dochs noch de tûzen goune yn 't ponkje.
Sa krige de tsjerke dus dòch noch hwat har takaem.
't Wie yn 'e winter en der lei in dikke laech snie. Sûnder dat hy der erch yn hie skeat er oan 'e hals ta yn in feart, dy't fol lei mei snie. Hy koe der noait wer útkomme.
De boer woarde dea-angstich en yn syn angst bigoun er to bidden en doe sei er: "Hear, help my hjir wei. Ik ha myn allerbêste kou der foar oer. Dy forkeapje 'k en it jild dat ik der foar bar goai ik yn 'e tsjerkepong."
Wûnder boppe wûnder rekke dy boer dochs út 'e sleat wei. Hy foun it rjochte paed ek wer om nei hûs ta en hy wie sa bliid as in protter dat hy sa fan 'e dea ûntkaem wie.
Mar de oare deis, doe kaem it him wer yn 't sin dat er bidden hie en syn kou biloofd hie oan ús leaven Hear.
Mar tagelyk bigoun er yn himsels to laitsjen. Hy sei: "Hjir kin 'k wol hwat op fine."
Doe liet er de koopman komme en hy sei tsjin 'e koopman: "Nou kinne jo twa dingen fan my keapje: "Myn allerbêste koe en dat jonge geitsje dat dêr stiet."
Doe sei de koopman: "Ik mat earst wite hwatstû der foar fregeste."
Doe sei de boer: "Dy bêste koe dy't dêr stiet, dêr jowst my in goune foar. En dû jowst my hûndert goune foar de geit."
Doe tocht dy koopman: "Hwat in aparte keardel is dy boer."
Mar 't kaem him op 't selde del. Hy sei tsjin 'e boer: "Gelok!" De koe en de geit wienen forkocht.
De sneins dêroan kaem de boer wer yn tsjerke. Doe't se mei de ponge bylâns kamen die er dêr in goune yn.
Hy tinkt: "Sjesa, nou haw ik oan myn forplichtings foldien."
Mar hwat wol 't gefal? Dy doomny hâldt dêr dy moarns in preek dy't nau forbân hâldt mei de sitewaesje fan 'e boer. Yn dy preek warskôget de doomny ôfgryslik foar de sûnde dy't op dy menear bidreaun wurde kin.
De boer hat nou gjin rêst mear. De doomny hat him by 't geweten grypt en as de ponge foar de twadde kear bylâns giet docht er fan klearebare angst dochs noch de tûzen goune yn 't ponkje.
Sa krige de tsjerke dus dòch noch hwat har takaem.
Onderwerp
AT 1553 - An Ox for Five Pennies 
AT 1553 - An Ox for Five Pennies 
ATU 1553 - An Ox for Five Pennies.
ATU 1553 - An Ox for Five Pennies.
Beschrijving
Een boer raakt in het donker en in de sneeuw de weg kwijt en komt in de vaart terecht waar hij tot zijn hals inzakt. Uit angst begint hij te bidden en belooft de opbrengst van zijn beste koe in het collectezakje te doen als hij hier uitraakt. Dat gebeurt inderdaad en de volgende dag herinnert hij zich zijn belofte. Hij heeft eigenlijk spijt en verzint iets. Een koopman vraagt hij te kiezen tussen zijn beste koe, die 1 gulden kost, en een jong geitje, dat honderd gulden kost. De koopman vindt het vreemd maar koopt beide. In de kerk deponeert de boer zijn gulden en is blij dat hij voldaan heeft. Maar de dominee speculeert in zijn preek over het geval van de boer en waarschuwt voor de gevolgen van diens zondige daad. Uit angst doet de boer nog duizend gulden, die hij thuis heeft, in de buidel van de kerk.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1017, verhaal 30 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
23 mei 1973
An Ox for Five Pennies
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21