Hoofdtekst
Der wie in doomny, dy naem in jonge yn tsjinst foar túnwurk en oare karweikes. Hy sei tsjin dy jonge: "Hoe hystû?"
Doe sei dy jonge: "Dat doar ik net to sizzen."
Mar de doomny sei: "Ik mat dochs dyn namme witte!"
De jonge woe 't earst net sizze, mar op 't lêst sei er: "Yn fredes namme dan mar. Ik hyt: Vier vingers in 't gat."
De frou fan 'e doomny frege de jonge ek alris hoe't er hiet.
"Ik doar it hast net to sizzen", sei de jonge. Mar doe't de frou oanhâldde, sei er op 't lêst: "Ik hyt: Naai mij eens in de kerk!"
Doe woe de dochter ek noch wite hoe't er hiet. Dêr woed er it earst ek net tsjin sizze, omdat er sa'n rare namme hie. Mar ek dy waerd it op 't lêst gewaer. "Ik hyt: Kutje jeukt me", sei er.
Doe't dy jonge dêr in skoftsje tahâlden hie bigoun er ûnearlik to wurden en to stellen. Mei in stik jild naeide er út.
In hiel skoft hearden se neat mear fan him, mar doe, op in sneintomoarn, wylst doomny op 'e preekstoel stie, siet er yn 'e tsjerke.
De dochter sjocht him it earst. "Pa," ropt se, "Kutje jeukt me!"
Doe sei doomny fan 'e preekstoel ôf: "Dan moet je krabben, kind."
Even letter woarde de frou fan 'e doomny him gewaer. Hja ropt: "Man, naai mij eens in de kerk!"
Doomny seit: "Och vrouw, wacht toch zo lang ik thuis kom."
Mar dan sjocht doomny sels de jonge ek. Hy tinkt: nou matte wy sjen dat wy him krije en hy seit: "Wie van u 'vier vingers in 't gat' kan krijgen, krijgt een goeije beloning."
Doe siet dêr in âld wyfke, dat kaem oerein en sei: "Doomny, ik ha de hiele hân der al yn."
Doe sei dy jonge: "Dat doar ik net to sizzen."
Mar de doomny sei: "Ik mat dochs dyn namme witte!"
De jonge woe 't earst net sizze, mar op 't lêst sei er: "Yn fredes namme dan mar. Ik hyt: Vier vingers in 't gat."
De frou fan 'e doomny frege de jonge ek alris hoe't er hiet.
"Ik doar it hast net to sizzen", sei de jonge. Mar doe't de frou oanhâldde, sei er op 't lêst: "Ik hyt: Naai mij eens in de kerk!"
Doe woe de dochter ek noch wite hoe't er hiet. Dêr woed er it earst ek net tsjin sizze, omdat er sa'n rare namme hie. Mar ek dy waerd it op 't lêst gewaer. "Ik hyt: Kutje jeukt me", sei er.
Doe't dy jonge dêr in skoftsje tahâlden hie bigoun er ûnearlik to wurden en to stellen. Mei in stik jild naeide er út.
In hiel skoft hearden se neat mear fan him, mar doe, op in sneintomoarn, wylst doomny op 'e preekstoel stie, siet er yn 'e tsjerke.
De dochter sjocht him it earst. "Pa," ropt se, "Kutje jeukt me!"
Doe sei doomny fan 'e preekstoel ôf: "Dan moet je krabben, kind."
Even letter woarde de frou fan 'e doomny him gewaer. Hja ropt: "Man, naai mij eens in de kerk!"
Doomny seit: "Och vrouw, wacht toch zo lang ik thuis kom."
Mar dan sjocht doomny sels de jonge ek. Hy tinkt: nou matte wy sjen dat wy him krije en hy seit: "Wie van u 'vier vingers in 't gat' kan krijgen, krijgt een goeije beloning."
Doe siet dêr in âld wyfke, dat kaem oerein en sei: "Doomny, ik ha de hiele hân der al yn."
Onderwerp
AT 1545 - The Boy with Many Names 
AT 1545 - The Boy with Many Names 
ATU 1545 - The Boy with Many Names.
ATU 1545 - The Boy with Many Names.
Beschrijving
De dominee heeft een klusjesman in dienst die eerst niet wil zeggen hoe hij heet. Na aandringen zegt hij: "Vier vingers in het gat". De vrouw krijgt na aandringen te horen: "Naai me in de kerk", en de dochter: "Kutje jeukt me". Op een gegeven moment begint hij te stelen en gaat er met een hoop geld vandoor. Op een zondag, tijdens de preek, zien ze hem in de kerk. Eerst de dochter, die roept: "kutje jeukt me", waarop de dominee zegt dat ze moet krabben. Dan de vrouw: "naai me is in de kerk"! Haar man antwoordt haar te wachten tot ze thuis zijn. Als hij hem zelf ook ontdekt roept hij: Wie "vier vingers in het gat" kan krijgen, krijgt een beloning. Een oud vrouwtje roept dat ze er al een hele hand in heeft.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1030, verhaal 2 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
30 mei 1973
The Boy with Many Names
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21