CJ103027

Der wie in man dy kaem ris in kear yn in restaurant en bistelde dêr trije seane aeijen. Hy hie gjin sinten by him, dat, doe't er de aeijen op hie, gong hy der stikum tusken út.
In skoft letter rekke dy man nei 't bûtenlân ta en dêr gong 't him tige skoan. Doe't er de skiepkes op 't droege hie gong er nei Nederlân werom, hwant it âlde lûkt altyd.
En sa komt er wer yn datselde restaurant tolânne, dêr't er dy trije aeijen opiten hie en stil útnaeid wie.
De eigner fan 't restaurant wist wol dat dy man knap hwat duiten fortsjinne hie yn 't bûtenlân.
De man frege de hotelhâlder: "Kenne jo my noch wol?"
"Ja," sei de hotelhâlder, "ik hie der al fan heard dat jo wer thús wienen."
"Nou," seit de man tsjin him, "ik haw hjir noch âlde skuld stean, hwant ik haw hjir foar jierren tobek ris trije aeijen opiten en dy ha 'k noait bitelle. Wolle jo my even sizze hwat de kosten dêrfan binne?"
De hotelhâlder neamt in bidrach. Mar dat roait kant noch wâl. Dy tocht: Nou sil 'k him plukke, hwant hy hat nou wol sinten.
Mar de man seit: "Dêr nim ik gjin genoegen mei."
"O," seit de hotelhâlder, "dan jow ik it yn deurwaerdershannen, en dan komt it wol foar de baly."
Sa gebeurde 't ek. Hja kamen foar de rjochtbank en doe moest de eigner fan 't restaurant útlech dwaen hoe't er oan sa'n heech bidrach kaem.
"Nou," sei de hotelhâlder, "dat sil ik jo gau sizze. Doe't hy dy aeijen opiten hie wienen se wei. Hie er it net dien, dan hie ik se hâlden, dan hienen se útbret west en dan wienen der waerskynlik pykjes fan kaem. En dy pykjes hienen wer pykjes krigen. En dy hienen ek wer aeijen lein en as ik dat nou oer al dy jierren birekkenje, dat er se iten hat, dan kom ik op dit bidrach."
"Ja," sei de rjochter, "dêr is wol hwat foar to sizzen. Neffens jou birekkening komt dat wol aerdich út. Mar nou mat ik de oanklager èk noch hearre. Hwat ha jo op dizze wurden to sizzen?"
"Nou," seit de man, "dêr bin 'k hiel koart mei. As mynhear my ris fortelle wol hoefolle pykjes der fan in sean aei komme kinne?"
De rjochter sei: "Jo ha great gelyk. Jo wurde frijsprutsen en de hotelhâlder, dy mat de kosten bitelje." Amen.

AT 0821B - Chickens from Boiled Eggs    AT 0821B - Chickens from Boiled Eggs   

ATU 0821B - Chickens from Boiled Eggs.    ATU 0821B - Chickens from Boiled Eggs.   

VDK 0821B - Chickens from Boiled Eggs    VDK 0821B - Chickens from Boiled Eggs   

Een man bestelt drie gekookte eieren in een restaurant, maar heeft geen geld bij zich en gaat er stiekem vandoor. Later gaat hij naar het buitenland, waar hij goede zaken doet, en rijk keert hij na een paar jaar terug naar Nederalnd. Op een dag gaat hij weer naar het restaurant en vraagt de eigenaar of die hem nog kent. Hij wil zijn oude schuld betalen. De eigenaar noemt een idioot hoog bedrag, dat de man weigert te betalen. Het komt tot een rechtszaak. Als de eigenaar moet uitleggen hoe hij aan zo'n hoog bedrag komt, zegt hij: als meneer de eieren niet gegeten had, waren ze uitgebroed en waren er kippen van gekomen, die ook weer kippen hadden gekregen enzovoort. Over al die jaren heen kom ik tot dit bedrag. De man moet het kort houden en doet dat ook: wil meneer eens vertellen hoe hij van een gekookt ei een kip wil krijgen? En hij wordt vrijgesproken; de eigenaar van het restaurant moet de kosten van de rechtszaak betalen.

Collectie Jaarsma, verslag 1030, verhaal 27 (archief Meertens Instituut)

30 mei 1973

Chicken from Boiled Eggs

Nederland    Nederland   

2013-03-01 14:46:21