Hoofdtekst
Myn suster het bij in man diend in stad (Groningen).
Die man was zoas 't hyt frijmetseler. 't Was in hele beste man. Moar se hadden altyd weinig eten in huus.
Hij was wel an 't timmeren.
Moar as der fisite kwam, dan was hij binnen 't half uur thús, krekt as fuulde er dat er fisite was.
Wibe Roffel heette die man.
Myn suster sei dan tegen hem: "Ik heb dit niet en ik heb dat niet in huus. Moest even wat hoalen." Het was net alsof hij toefallich thús kwam. Hij sei dan teugen myn suster: "Ik mot wer fot, mar ik sal direkt even wat bestellen."
En dan kwamen binnen 't kwartier allerlei winkeliers en andere leveransiers en die brachten van alles. Der werd niks skroomd. Hoe kon dat so gau en woar kreeg ie 't geld vandoan?
As der in feestje was dan was die altyd dronken. Mar se konden hem niet in de gefangenis holden. Binnen vijf minuten was hij der uut. Uut een gefangenis met dikke slotten der op. Hij kwam der so uut. Doar holp de duvel him met.
Der is mij ferteld, as je bij de frijmetselers wilde, dan kon dat wel, moar dan moest je noar in spesiael huus toe in stad en dan moest je in nacht doorbrengen in een aparte koamer. En dan kwamen se in een grote doodkist te liggen en dan hadden se in kussen ûnder 'e kop, een heel groot kussen. En doar in dat kussen doar satten allemoal levendige kippen in met levendige adders en andere slangen en die waren met elkoar an 't fechten, want de kippen woaren benaud foar de slangen.
Fan tofoaren seiden se: "Je hoeft niet bang te wezen, want der komt je niks over."
En as se dit dan doarstoan hadden dan waren se oansloten bij de klub. Dan woaren se noait wer ongelokkig, moar altyd gelukkig.
Elk joar moest der een van de klub dood, woar dan met koarten om gespeeld werd. Wie het trof die moest vóór zijn tijd dood en dat gebeurde ook.
Ze moaken nooit een huus of. Ze zijn er altijd mee oan 't timmeren. Doar kan ik it bewijs van leveren.
Ze geven de hand met twee fingers, noait de hele hand.
Ze zijn kogelfrij en kunnen altyd geld krijgen.
Ze hebben een wisseldaelder. Die hebben ze van de duvel.
Die man was zoas 't hyt frijmetseler. 't Was in hele beste man. Moar se hadden altyd weinig eten in huus.
Hij was wel an 't timmeren.
Moar as der fisite kwam, dan was hij binnen 't half uur thús, krekt as fuulde er dat er fisite was.
Wibe Roffel heette die man.
Myn suster sei dan tegen hem: "Ik heb dit niet en ik heb dat niet in huus. Moest even wat hoalen." Het was net alsof hij toefallich thús kwam. Hij sei dan teugen myn suster: "Ik mot wer fot, mar ik sal direkt even wat bestellen."
En dan kwamen binnen 't kwartier allerlei winkeliers en andere leveransiers en die brachten van alles. Der werd niks skroomd. Hoe kon dat so gau en woar kreeg ie 't geld vandoan?
As der in feestje was dan was die altyd dronken. Mar se konden hem niet in de gefangenis holden. Binnen vijf minuten was hij der uut. Uut een gefangenis met dikke slotten der op. Hij kwam der so uut. Doar holp de duvel him met.
Der is mij ferteld, as je bij de frijmetselers wilde, dan kon dat wel, moar dan moest je noar in spesiael huus toe in stad en dan moest je in nacht doorbrengen in een aparte koamer. En dan kwamen se in een grote doodkist te liggen en dan hadden se in kussen ûnder 'e kop, een heel groot kussen. En doar in dat kussen doar satten allemoal levendige kippen in met levendige adders en andere slangen en die waren met elkoar an 't fechten, want de kippen woaren benaud foar de slangen.
Fan tofoaren seiden se: "Je hoeft niet bang te wezen, want der komt je niks over."
En as se dit dan doarstoan hadden dan waren se oansloten bij de klub. Dan woaren se noait wer ongelokkig, moar altyd gelukkig.
Elk joar moest der een van de klub dood, woar dan met koarten om gespeeld werd. Wie het trof die moest vóór zijn tijd dood en dat gebeurde ook.
Ze moaken nooit een huus of. Ze zijn er altijd mee oan 't timmeren. Doar kan ik it bewijs van leveren.
Ze geven de hand met twee fingers, noait de hele hand.
Ze zijn kogelfrij en kunnen altyd geld krijgen.
Ze hebben een wisseldaelder. Die hebben ze van de duvel.
Onderwerp
TM 2900 - Vrijmetselaars 
TM 2900 - Vrijmetselaars 
Beschrijving
Vrijmetselaars voelen vantevoren aan of er visite komt. Ze hebben nooit geldgebrek, omdat ze een wisseldaalder hebben gekregen van de duivel. Ze kunnen nooit in de gevangenis blijven, hoeveel sloten er ook op de deur zitten. Om bij de club te horen moet je een nacht in een kamer doorbrengen met een doodskist en een kussen vol levende kippen, adders en andere slangen die met elkaar vochten. Elk jaar moet een van hen dood, en dat wordt beslist met kaarten. Ze zijn altijd bezig (met timmeren) maar maken nooit iets af. Als ze een hand geven, geven ze maar twee vingers.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1036, verhaal 15 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
23 juni 1973
Vrijmetselaars
Naam Overig in Tekst
Wibe Roffel
Wibe Roffel
Naam Locatie in Tekst
Groningen
Groningen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21