CJ103703

Der wienen in boer en in frou mei in feint en in faem. Se hienen ek in papegaei. As de boer en de frou to praten wienen namen de feint en de faem it der fan. Dan bigoun de faem lekker iten ré to meitsjen en dat iet se dan mei de feint op. Mar it forfelende wie dat dy papegaei dat altyd forklikte.
Op in kear wienen de boer en boerinne der wer togearre op út. De faem en de feint wienen togearre.
"Ik hie wol sin oan hwat lekker iten", sei de feint.
"Ik èk wol," sei de faem, "mar ik doar it net klear to meitsjen hwant dy smoarge papegaei forklikt alles."
"Ik wit wol rie," sei de feint, "dan dogge wy in koperen earnamer oer de kouwe hinne, dan sjocht er neat."
Dat dienen se en doe bigoun de faem to pankoekbakken.
Se ieten der lekker fan.
Doe't de boer en de frou thúskamen wie de earnamer wer op 't âlde plak. De boer frege de papegaei: "Is hjir ek hwat gebeurd?"
De papegaei sei:
"Toen de hemel van koper was,
toen gingen de pannen van snotterdesnot."

VDK 0237B* - Toen de hemel van koper was    VDK 0237B* - Toen de hemel van koper was   

Een knecht en een meid werken bij de boer en zijn gewend het er goed van te nemen zodra de boer zijn hielen gelicht heeft. De pratende papegaai brieft echter alles wat er op een dag gebeurd is door aan de boer. Op een dag besluiten ze pannenkoeken te gaan bakken. Omdat ze bang zijn dat de papegaai hen verraadt, zetten ze een koperen emmer over de kooi. Als de boer thuiskomt, en de papegaai vraagt wat er gebeurd is, zegt die: 'Toen de hemel van koper was, toen gingen de pannen van snotterdesnot'.

Collectie Jaarsma, verslag 1037, verhaal 3 (archief Meertens Instituut)

23 juni 1973

Toen de hemel van koper was

2013-03-01 14:46:21