CJ103811

Heit lei op 't stjerren. De jonges stienen by 't bêdsté.
De iene sei: "Ik leau dat it gebeurd is mei heit."
"Ja," sei de twadde, "ik leau 't ek, der sit gjin leven mear yn."
"Heit hat altyd in bêste heit foar ús west. Hy mei ek wol in goeije bigraffenis ha. Hwat tinkt jimme jonges," sei de âldste, "sille wy in moaije lykkoets bistelle mei fjouwer moaije hynders der foar?"
"Dat is nochal hwat djûr," seit de twadde soan, "kinne wy it net better dwaen mei twa hynders der foar?"
"Nou," seit de trêdde soan, "'t koe dochs ek wol mei ien hynder der foar, dat is nòch guodkeaper."
"Nou," seit de âldste, "dan kinne wy ek like goed ien fan ús boereweinen nimme mei ien hynder der foar."
Dan komt der ynienen in hease stem út it bêdsté wei, dy't seit: "Jonges, ik haw altyd in goeije heit foar jimme west. Jim kinne better to gean. Gean, dat kostet jimme neat."

VDK 1704*    VDK 1704*   

Drie zoons zitten om het sterfbed van hun vader. Hij was altijd een goede vader dus stelt de eerste voor een mooie begrafenis te regelen met een lijkkoets en vier paarden. De tweede vindt dat wel erg duur en vindt twee paarden genoeg. De derde vraagt zich af of een paard niet genoeg is, waarop de oudste een boerenwagen eigenlijk ook wel goed genoeg vindt. Opeens horen ze een hese stem vanuit bed zeggen: jullie kunnen beter gaan lopen, dat is nog goedkoper.

Collectie Jaarsma, verslag 1038, verhaal 11 (archief Meertens Instituut)

24 juni 1973 (?)

De goedkoopste begrafenis

2013-03-01 14:46:21