Hoofdtekst
Ek in kear doe wie Jan Hepkes oan 't meanen op 'e klaei.
Dêr kaem de boer by him. Dy sei: "Wolle jo hjir even komme, Wouda?"
"Hwat nou?" sei Jan.
"De frou forwachtet in bern," sei de boer, "en de dokter kin 't net klear krije. Witte jo gjin rie?"
Doe gong Jan nei de frou ta, hy helle de beurs ta de bûse út en bigoun mei it jild to rinkeljen en to ratteljen.
En mei in healûre, sei Jan, wie alles yn 'e rust.
Dêr kaem de boer by him. Dy sei: "Wolle jo hjir even komme, Wouda?"
"Hwat nou?" sei Jan.
"De frou forwachtet in bern," sei de boer, "en de dokter kin 't net klear krije. Witte jo gjin rie?"
Doe gong Jan nei de frou ta, hy helle de beurs ta de bûse út en bigoun mei it jild to rinkeljen en to ratteljen.
En mei in healûre, sei Jan, wie alles yn 'e rust.
Beschrijving
Wouda was aan het maaien toen de boer hem riep. Zijn vrouw verwachtte een kind en de dokter kon het niet klaar krijgen. Jan ging naar de boerenvrouw en rinkelde een poosje met geld. Een half uur later was alles rustig.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1042, verhaal 15 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
27 juni 1973
Naam Overig in Tekst
Jan Hepkes Wouda   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
