Hoofdtekst
Op in kear wie Jan Hepkes oan 't meanen. Hy koe tige harje en ek tige goed meane. Tominsten dat biwearde hy sels. Hy meande, en doe wie 't ynienen: pyng -
"Mar ja," sei Jan, "ik meande troch. En dêr kaem ik werom om mei in nij swé to bigjinnen. Ik tocht: 'Hwat leit dêr?'
Doe wie dat de kop fan in harspit, dat noch yn 'e groun siet fan fleden jier. Doe haw ik de hiele kop der ôfmeand."
"Mar ja," sei Jan, "ik meande troch. En dêr kaem ik werom om mei in nij swé to bigjinnen. Ik tocht: 'Hwat leit dêr?'
Doe wie dat de kop fan in harspit, dat noch yn 'e groun siet fan fleden jier. Doe haw ik de hiele kop der ôfmeand."
Onderwerp
VDK 1888A* - De kop van het haarspit afgemaaid   
Beschrijving
Jan Hepkes was aan het maaien en stuitte toen op de kop van het haarspit van vorig jaar dat in de grond zat en dat hij er toen afgemaaid had.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1042, verhaal 22 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
27 juni 1973
De kop van het haarspit afgemaaid
Naam Overig in Tekst
Jan Hepkes   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
