Hoofdtekst
Op in kear wied er by in boer oan 't meanen. Hy hie harre oan 'e kant fan 'e wyk, wylst oan 'e oare kant de wyk in oare arbeider oan 't harjen wie.
Tagelyk soenen se wer bigjinne to meanen, doe kaem dêr in tongerbui opsetten en dêr bigjint it to spielen, sei er, wy koenen der net troch sjen.
Buijen folle ûngelyk, seit mem. Sa wie 't dêr ek.
Myn maet oan 'e oare kant de wyk hie net in droege tried mear oan him, sa hie 't spield, en ik haw net in drip wetter oer my hawn.
Tagelyk soenen se wer bigjinne to meanen, doe kaem dêr in tongerbui opsetten en dêr bigjint it to spielen, sei er, wy koenen der net troch sjen.
Buijen folle ûngelyk, seit mem. Sa wie 't dêr ek.
Myn maet oan 'e oare kant de wyk hie net in droege tried mear oan him, sa hie 't spield, en ik haw net in drip wetter oer my hawn.
Beschrijving
Bij een boer zijn twee arbeiders aan het maaien. Er komt een donder- en regenbui opzetten. De arbeider aan de ene kant van het veld is kletsnat, de ander voelt geen druppel regen. Een ongeluksbui.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 1050, verhaal 12 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
5 juli 1973
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21