Hoofdtekst
In jong stel lei foar de earste nacht op bêd. Doe hearde de frou hwat. "O heden," sei se, "in mûs." Dêr wie se stjerrend binaud foar. Hja sei tsjin har man: "Helje even de mûzefalle op by heit en dy wei." "Goed", sei de man.
Mar hy gong nei syn eigen âlden ta om in mûzefalle, dat wie tichterby. Mar dat wist syn frou net.
De oare moarns kaem de mem by har dochter. Hja sei: "Hoe is 't gien fannacht?"
"Nou," sei de dochter, "wy leinen noch mar krekt, doe stie er al, en hy wie der samar yn."
Mar hy gong nei syn eigen âlden ta om in mûzefalle, dat wie tichterby. Mar dat wist syn frou net.
De oare moarns kaem de mem by har dochter. Hja sei: "Hoe is 't gien fannacht?"
"Nou," sei de dochter, "wy leinen noch mar krekt, doe stie er al, en hy wie der samar yn."
Beschrijving
Eerste nacht van pasgetrouwd stel hoort vrouw wat en denkt dat het een muis is. Zegt man een muizeval bij haar ouders te halen, maar man gaat naar eigen ouders. Dat weet z'n vrouw niet. Moeder vraagt volgende ochtend hoe het ging. Vrouw zegt dat hij al stond toen ze nog maar net in bed lagen, en hij was er zo maar in.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 1055, verhaal 18 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
8 augustus 1973
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21