Hoofdtekst
Ik wie hwat oan 'e slûge kant. Ik doarst eins neat. Ik hie in faem, mar as ik by har siet wie 'k altyd bleu. It gebeurde wol dat ik by de faem yn 'e sliep foel.
Doe't dat wer ris in kear gebeurde tocht de faem: "Dy slûge, deade fint bliuw ik net by sitten. Ik gean op bêd."
Ik siet by de houtkachel en wylst ik dêr by siet to sliepen gong dy kachel stadichoan út.
De oare moarns waerd ik wekker. Hwat wie 't gefal?
'k Siet mei de iene earm om 'e kachel hinne, en de oare hân hie 'k yn 't jiskelaed.
Doe't dat wer ris in kear gebeurde tocht de faem: "Dy slûge, deade fint bliuw ik net by sitten. Ik gean op bêd."
Ik siet by de houtkachel en wylst ik dêr by siet to sliepen gong dy kachel stadichoan út.
De oare moarns waerd ik wekker. Hwat wie 't gefal?
'k Siet mei de iene earm om 'e kachel hinne, en de oare hân hie 'k yn 't jiskelaed.
Beschrijving
Man is bij meisje verlegen en valt vaak in slaap. Eens gaat zijn vriendin zonder wat te zeggen naar bed. Hij blijft zitten. Als hij de volgende ochtend wakker wordt heeft hij de ene arm om de kachel en de andere in de asla.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 1058, verhaal 5 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
25 september 1973
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21