CJ108705

Doe kommen se mei it reid by de boer op 'e klaei. Doe stie dêr in buordtsje op it hiem, dêr stie op: Tink om 'e houn. Heit seach wol dat it in forskuorrend beest wie, dat hy sei: "Dêr kom ik net."
Jehannes seach ris nei de houn en sei: "Ik doch it wol." Hy stapte út 'e pream wei it hiem op. De houn kaem by him, mar hy die Jehannes neat. Jehannes roan nei de pleats ta en de houn gong mei him. Sa kamen se by de doar. De boer die de doar iepen en sei forbaesd tsjin Jehannes: "Hoe bistû hjir kaem?"
"To gean fansels", sei Jehannes.
"Liet de houn dat dan gewurde?" frege de boer.
"Ja," sei Jehannes, "hy docht my neat. Ik doar him net iens oan to heljen, oars reitsje ik him net wer kwyt."
Doe sei de boer: "Dat woe 'k wolris sjen."
Doe roan Jehannes mei de houn oan 'e hekke ta.
"Is dat fier genôch?" frege er.
"Ja," sei de boer, "mar it muoit my wol hûndert goune dat jo hjir op it hiem west ha."

SINSAG 0664 - Zauberer macht bissige Hunde zahm.    SINSAG 0664 - Zauberer macht bissige Hunde zahm.   

Woeste hond doet tovenaar niets.

Collectie Jaarsma, verslag 1087, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)

21 maart 1974

Zauberer macht bissige Hunde zahm

Jehannes    Jehannes   

Johannes    Johannes   

2013-03-01 14:46:21